Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Częstochowie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 marca 2017 r.

Sąd Okręgowy/Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie

Wydział IV

w składzie:

Przewodniczący SSO Rafał Łatanik

Protokolant Karina Zbroińska

po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. w Częstochowie

sprawy B. B.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C.

o wysokość emerytury

na skutek odwołania B. B.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C.

z dnia 23 sierpnia 2016 r. Nr (...)

1.  umarza post ępowanie w zakresie przyznania rekompensaty z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach,

2.  oddala odwołanie w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 23 sierpnia 2016 roku numer (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. przeliczył ubezpieczonemu B. B. od dnia 1 sierpnia 2016 roku emeryturę. Postawą obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne w wysokości 2.142,58 złotych oraz kapitału początkowego w wysokości 548.219,26 złotych z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zaewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przed średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę, tj. przez 208,50 miesięcy, co dało kwotę 2.639,63 złote. Jednocześnie wskazano, iż przy uwzględnieniu zarobków za lata 1970-1974 oraz od 1979-1991 wartość kapitału początkowego nie uległa zmianie. Wobec powyższego emerytura obliczona zgodnie z art. 26 ustawy wypłacana będzie w dotychczasowej wysokości.

W odwołaniu wniesionym do Sądu ubezpieczony B. B. nie zgodził się z wysokością wyliczonej emerytury w zakresie w jakim przyjęto kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w C. wniósł
o oddalenie odwołania wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

S ąd Okręgowy ustalił, co następuje:

B. B. urodził się (...). Od dnia 4 marca 1991 roku ubezpieczony uprawniony był do pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Świadczenie przyznano na stałe. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto wynagrodzenia z 3 lat kalendarzowych, tj. z okresu od stycznia 1984 roku do grudnia 1986 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 132,72%, a po przeliczeniu z uwzględnieniem ekwiwalentu za węgiel w wysokości 134,80%.

W dniu 30 czerwca 2009 roku ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie emerytury przy uwzględnieniu minimalnych wynagrodzeń za pracę, co załatwione zostało odmownie decyzją z dnia 6 lipca 2009 roku, albowiem w przyjętej podstawie wymiaru nie uwzględniono okresów, za które nie ustalono podstawy wymiaru składek.

W dniu 1 lipca 2016 roku ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury.

Decyzją z dnia 5 lipca 2016 roku organ rentowy ustalił ubezpieczonemu kapitał początkowy. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego przyjęto wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy ustalony w decyzji o jej przeliczeniu w związku ze zmianą podstawy wymiaru – w wysokości 134,80%.

Do ustalenia wysokości kapitału początkowego za okresy:

3.  od 17 lipca 1969 roku do 14 maja 1971 roku;

4.  od 20 maja 1971 roku do 20 stycznia 1972 roku;

5.  od 22 stycznia 1972 roku do 9 listopada 1974 roku;

6.  od 12 listopada 1974 roku do 31 grudnia 1983 roku;

7.  od 1 stycznia 1987 roku do 30 kwietnia 1989 roku oraz

8.  od 1 maja 1990 roku do 1 czerwca 1991 roku

przyjęto wynagrodzenia minimalne.

Do ustalenia wysokości kapitału początkowego przyjęto 24 lata, 8 miesięcy i 23 dni okresów składkowych.

Decyzją z dnia 6 lipca 2016 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu od dnia 6 lipca 2016 roku emeryturę. Świadczenie wyliczone zostało zgodnie z art. 26 ustawy, tj. przy uwzględnieniu:

9.  kwoty składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji w wysokości 2.142,58 złotych oraz

10.  kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 548.219,26 złotych.

Następnie suma tych kwot podzielona została przez średnie dalsze trwanie życia, tj. przez 208,50 miesięcy, co dało kwotę 2.639,63 złotych.

W dniu 11 lipca 2016 roku B. B. wniósł o ponowne przeliczenie jego emerytury, przy uwzględnieniu w podstawie wymiaru kapitału początkowego zarobków z lat 1970-1974. Do wniosku, uzupełnionego w dniu 29 lipca 2016 roku, ubezpieczony załączył legitymację ubezpieczeniową oraz zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z (...) S.A. w C. z wykazem zarobków za lata 1979-1983, 1987-1991 oraz kartę przychodów z (...) S.C. w S. za okres od stycznia 2011 roku do grudnia 2011 roku.

W rozpoznaniu powyższego wniosku wydane zostały decyzje z dnia 5 sierpnia 2016 roku i z dnia 11 sierpnia 2016 roku odmawiająca ponownego ustalenia kapitału początkowego, albowiem nadal najkorzystniejszym jest dotychczasowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru w wysokości 134,80%.

Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z 20 lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia wyniósł 96,99%. Do jego wyliczenia przyjęto wynagrodzenia
z lat 1970-1975, 1978-1991 w wysokości:

11.  20.239 złotych w 1970 roku (za okres zatrudnienia w (...) Wytwórni (...) w wysokości wynikającej z legitymacji ubezpieczeniowej);

12.  16.947,80 złotych w 1971 roku (za okres zatrudnienia w (...)Wytwórni (...) w wysokości wynikającej z legitymacji ubezpieczeniowej, tj. 9.559,80 złotych oraz za okres zatrudnienia w Zakładzie (...) za okres 20 maja 1971 roku do 31 grudnia 1971 roku w wysokości wynagrodzenia minimalnego);

13.  35.446 złotych w 1972 roku (za okres zatrudnienia w Zakładzie (...) za okres od 1 stycznia 1972 roku do 20 stycznia 1972 roku
w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz za okres zatrudnienia w (...) Zakładach (...) za okres od 22 stycznia 1972 roku do 31 grudnia 1972 roku w wysokości wynikającej
z legitymacji ubezpieczeniowej w wysokości 34.800 złotych);

14.  12.000 złotych w 1973 roku (w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę);

15.  26.658 złotych w 1974 roku (za okres zatrudnienia w (...) Zakładach (...) za 9 miesięcy w wysokości wynikającej
z legitymacji ubezpieczeniowej w wysokości 24.698 złotych, a za okres od 1 listopada 1974 roku do 9 listopada 1974 roku oraz za okres zatrudnienia
w Hucie (...) za okres od 12 listopada 1974 roku do 31 grudnia 1974 roku w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę);

16.  14.400 złotych w 1975 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę);

17.  18.400 złotych w 1978 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę);

18.  86.471 złotych w 1979 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

19.  96.462 złotych w 1980 złotych (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

20.  113.770 złotych w 1981 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

21.  163.978 złotych w 1982 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

22.  211.940 złotych w 1983 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

23.  268.216 złotych w 1984 roku (w wysokości wynikającej z zaświadczenia
o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z Kombinatu (...) w wysokości 264.216 złotych plus 4.000 złotych tytułem ekwiwalentu za węgiel);

24.  320.788 złotych w 1985 roku (w wysokości wynikającej z zaświadczenia
o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z Kombinatu (...) w wysokości 316.188 złotych plus 4.600 złotych tytułem ekwiwalentu za węgiel);

25.  397.991 złotych w 1986 roku (w wysokości wynikającej z zaświadczenia
o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z Kombinatu (...) w wysokości 392.291 złotych plus 5.700 złotych tytułem ekwiwalentu za węgiel);

26.  359.026 złotych w 1987 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7) ;

27.  629.701 złotych w 1988 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

28.  2.729.125 złotych w 1989 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

29.  10.945.539 złotych w 1990 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

30.  8.921.417 złotych w 1991 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7).

Wskaźnik wysokości wyliczony z 10 kolejnych lat wybranych z 20 lat kalendarzowych, tj. z okresu 1979-1988 wyniósł 123,65%.

W dniu 3 sierpnia 2016 roku B. B. wniósł o ponowne przeliczenie jego świadczenia załączając zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu
z Zakładu (...) w K. z wykazem zarobków za lata 1971-1972.

Decyzją z dnia 17 sierpnia 2016 roku organ rentowy ponownie odmówił przeliczenia kapitału początkowego, albowiem nadal najkorzystniejszy okazał się dotychczasowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru.

Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony:

31.  z 20 lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia, tj. z lat 1970-1975, 1978-1991 wyniósł 98,53% (w związku z przyjęciem wynagrodzenia za rok 1971 roku w wysokości 24.989,90 złotych, tj. uwzględnienia za okres zatrudnienia w Zakładzie (...) w K., tj. od 20 lipca 1971 roku do 31 grudnia 1971 roku wynagrodzenia w wysokości 15.430,10 złotych w miejsce wynagrodzenia minimalnego oraz przyjęciem wynagrodzenia za rok 1972 roku w wysokości 36.147,10 złotych w związku z przyjęciem za okres zatrudnienia w Zakładzie (...) w K. od 1 stycznia 1972 roku do 24 stycznia 1972 roku wynagrodzenia w wysokości 1.347,10 złotych w miejsce wynagrodzenia minimalnego);

32.  z 10 lat wybranych z 20 lat kalendarzowych, tj. z lat 1979-1988 wyniósł 123,65%.

Następnie decyzją z dnia 23 sierpnia 2016 roku organ rentowy ponownie ustalił ubezpieczonemu wysokość emerytury w dotychczasowej wysokości, tj. 2.639,63 złotych.

Decyzją z dnia 4 października 2016 roku odmówiono B. B. przyznania rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach, z uwagi na nie uznanie do tej pracy okresu zatrudnienia od 12 listopada 1974 roku do 1 czerwca 1991 roku w Hucie (...) S.A.

W związku z przedłożeniem w dniu 7 lutego 2017 roku nowych dokumentów organ rentowy decyzją z dnia 2 marca 2017 roku ponownie ustalił ubezpieczonemu kapitał początkowy przy uwzględnieniu kwoty rekompensaty. Na dzień 1 stycznia 1999 roku kapitał początkowy wyniósł 159.797,22 złotych.

Decyzją z dnia 6 marca 2017 roku Zakład ponownie ustalił ubezpieczonemu emeryturę przy uwzględnieniu:

33.  kwoty składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji w wysokości 2.142,58 złotych;

34.  kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 715.247,16 złotych.

Następnie suma tych kwot podzielona została przez średnie dalsze trwanie życia, tj. przez 208,50 miesięcy, co dało kwotę 3.440,72 złote.

W okresie od 12 listopada 1974 roku do 1 czerwca 1991 roku ubezpieczony zatrudniony był w (...) S.A. w D. na stanowiskach:

35.  ślusarza remontowego pomp w okresie od 12 listopada 1974 roku do 31 marca 1977 roku;

36.  ślusarza w okresie od 1 kwietnia 1977 roku do 30 czerwca 1978 roku oraz od 1 września 1984 roku do 1 czerwca 1991 roku;

37.  montera maszyn wirnikowych w okresie od 1 lipca 1978 roku do 31 sierpnia 1984 roku.

(vide: akta rentowe)

S ąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 887 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust. 1a i 1b, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184.

Wiek emerytalny dla kobiet urodzonych w okresie do 31 grudnia 1952 roku wynosi co najmniej 60 lat (art. 24 ust. 1a pkt 1).

W myśl art. 26 ust. 1 ustawy emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183.

Wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach (ust. 2).

Jak natomiast stanowi art. 26 ust. 5 ustawy tablice, o których mowa w ust. 4 są podstawą przyznawania emerytur na wnioski zgłoszone od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego, z uwzględnieniem ust. 6.

Jeżeli jest to korzystniejsze dla ubezpieczonego, do ustalenia wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 stosuje się tablice trwania życia obowiązujące w dniu, w którym ubezpieczony osiągnął wiek emerytalny, o którym mowa w art. 24 ust. 1a i 1b oraz w art. 27 ust. 2 i 3 (ust. 6).

Z kolei art. 173 ust.1 ustawy stanowi, iż dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 roku, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy. Wartość kapitału początkowego ustala się na dzień wejścia w życie ustawy (ust.3). Kapitał początkowy ewidencjonowany jest na koncie ubezpieczonego (ust.6).

Artykuł 174 ust.1 powołanej wyżej ustawy stanowi, iż kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z tym że podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 roku (ust.3).

Przy ustalaniu kapitału początkowego do okresów, o których mowa w art. 7 pkt 5 stosuje się art. 53 ust. 1 pkt 2 (ust. 2a).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (t.j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 664 ze zm.) rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat.

W myśl art. 23 ust. 2 powyższej ustawy rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie jedynie w zakresie żądania przyznania rekompensaty.

B. B. od dnia 6 lipca 2016 roku uprawniony jest do pobierania emerytury. Wysokość świadczenia obliczona została zgodnie z art. 26 ustawy, tj. przy uwzględnieniu kwoty składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji w wysokości 2.142,58 złotych oraz kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 548.219,26 złotych. Z kolei do ustalenia podstawy wymiaru kapitału podatkowego przyjęto wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty w wysokości 134,80%. Równocześnie wskazano, iż za okresy od 17 lipca 1969 roku do 14 maja 1971 roku, od 20 maja 1971 roku do 20 stycznia 1972 roku, od 22 stycznia 1972 roku do 9 listopada 1974 roku, od 12 listopada 1974 roku do 31 grudnia 1983 roku, od 1 stycznia 1987 roku do 30 kwietnia 1989 roku i od 1 maja 1990 roku do 1 czerwca 1991 roku przyjęto wynagrodzenia minimalne. W wyniku przedłożenia dodatkowych dokumentów, tj. legitymacji ubezpieczeniowej, zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z wykazem zarobków za lata 1979-1983, 1987-1991 oraz z lat 1971-1972 organ rentowy ponownie ustalił ubezpieczonemu kapitał początkowy. Z uwagi jednak, iż nadal najkorzystniejszy był wskaźnik wysokości podstawy wymiaru renty wysokość kapitału początkowego ustalona została w dotychczasowej wysokości. Konsekwencją powyższego było także ustalenie emerytury w wysokości ustalonej decyzją z dnia 6 lipca 2016 roku.

Ubezpieczony nie zgodził się z powyższą decyzją domagając się ponownego przeliczenia kapitału początkowego, a w konsekwencji jego emerytury.

W ocenie Sądu wyliczenie organu rentowego jest prawidłowe, albowiem świadczenie wyliczone zostało według najkorzystniejszego wariantu. Organ rentowy, po przedłożeniu przez ubezpieczonego dodatkowych zaświadczeń potwierdzających jego wynagrodzenia za lata 1970-1972, 1974, 1979-1983, 1987-1991 ponownie przeliczył ubezpieczonemu kapitał początkowy z uwzględnieniem powyższych wynagrodzeń. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z 20 lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia, tj. z lat 1970-1975, 1978-1991 wyniósł 98,53% i okazał się niższy od dotychczas wyliczonego. Do jego wyliczenia Zakład przyjął wszystkie wynagrodzenia wykazane przez odwołującego, tj.
w wysokości:

38.  20.239 złotych w 1970 roku (za okres zatrudnienia w (...) Wytwórni (...) w wysokości wynikającej z legitymacji ubezpieczeniowej);

39.  24.989,90 złotych w 1971 roku (za okres zatrudnienia w (...) Wytwórni (...) w wysokości wynikającej z legitymacji ubezpieczeniowej, tj. w wysokości 9.559,80 złotych oraz za okres zatrudnienia w Zakładzie (...) za okres 20 maja 1971 roku do 31 grudnia 1971 roku wynagrodzenie wynikające z zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu w wysokości 15.430,10 złotych);

40.  36.147,10 złotych w 1972 roku (za okres zatrudnienia w Zakładzie (...) za okres od 1 stycznia 1972 roku do 20 stycznia 1972 roku w wysokości wynikającej z zaświadczenia o zatrudnieniu
i wynagrodzeniu w wysokości 1.347,10 złotych oraz za okres zatrudnienia
w (...) Zakładach (...) za okres od 22 stycznia 1972 roku do 31 grudnia 1972 roku w wysokości wynikającej z legitymacji ubezpieczeniowej w wysokości 34.800 złotych);

41.  12.000 złotych w 1973 roku (w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę);

42.  26.658 złotych w 1974 roku (za okres zatrudnienia w (...) Zakładach (...) za 9 miesięcy w wysokości wynikającej
z legitymacji ubezpieczeniowej w wysokości 24.698 złotych, a za okres od 1 listopada 1974 roku do 9 listopada 1974 roku oraz za okres zatrudnienia
w Hucie (...) za okres od 12 listopada 1974 roku do 31 grudnia 1974 roku w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę);

43.  14.400 złotych w 1975 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę);

44.  18.400 złotych w 1978 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę);

45.  86.471 złotych w 1979 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

46.  96.462 złotych w 1980 złotych (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

47.  113.770 złotych w 1981 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

48.  163.978 złotych w 1982 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

49.  211.940 złotych w 1983 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

50.  268.216 złotych w 1984 roku (w wysokości wynikającej z zaświadczenia
o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z Kombinatu (...) w wysokości 264.216 złotych plus 4.000 złotych tytułem ekwiwalentu za węgiel);

51.  320.788 złotych w 1985 roku(w wysokości wynikającej z zaświadczenia
o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z Kombinatu (...) w wysokości 316.188 złotych plus 4.600 złotych tytułem ekwiwalentu za węgiel);

52.  397.991 złotych w 1986 roku (w wysokości wynikającej z zaświadczenia
o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z Kombinatu (...) w wysokości 392.291 złotych plus 5.700 złotych tytułem ekwiwalentu za węgiel);

53.  359.026 złotych w 1987 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7) ;

54.  629.701 złotych w 1988 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

55.  2.729.125 złotych w 1989 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

56.  10.945.539 złotych w 1990 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7);

57.  8.921.417 złotych w 1991 roku (za okres zatrudnienia w Hucie (...)
w wysokości wynikającej z zaświadczenia Rp-7).

Również wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. z lat 1979-1988 okazał się niższy od dotychczas wyliczonego, albowiem wyniósł 123,65%.

Z uwagi, iż ubezpieczony nie przedłożył żadnych nowych dowodów, żądając przeliczenia świadczenia wyłącznie w oparciu o załączone przez niego dokumenty, brak było podstaw do innego, niż zrobił to Zakład, przeliczenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego.

Mając na uwadze powyższe Sąd w tym zakresie na podstawie art. 47714 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie jako bezzasadne.

Za uzasadnione Sąd natomiast uznał żądanie odwołującego doliczenia do wartości kapitału początkowego rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy, w oparciu o załączone w toku postępowania sądowego oryginalne świadectwo pracy w szczególnych warunkach, uznał ubezpieczonemu okres tej pracy w Hucie (...) S.A. w okresie od 12 listopada 1974 roku do 1 czerwca 1991 roku. Konsekwencją powyższą było przyznanie odwołującemu rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Z uwagi, iż tego rodzaju świadczenie przyznawane jest w formie dodatku do kapitału początkowego organ rentowy decyzją z dnia 2 marca 2017 roku ponownie ustalił ubezpieczonemu kapitału początkowy na dzień 1 stycznia 1999 roku w wysokości 159.797,22 złotych. Konsekwencją powyższego było ponowne ustalenie, przy uwzględnieniu skorygowanej wartości kapitału początkowego, wysokości emerytury. Decyzją z dnia 6 marca 2017 roku Zakład ponownie ustalił ubezpieczonemu emeryturę przy uwzględnieniu:

58.  kwoty składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji, tj. w wysokości 2.142,58 złotych oraz

59.  kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 715.247,16 złotych.

Następnie suma tych kwot podzielona została przez średnie dalsze trwanie życia, tj. przez 208,50 miesięcy, co dało kwotę 3.440,72 złotych.

Z uwagi, iż żądanie w zakresie przyznania rekompensaty zostało w całości zaspokojone, Sąd na podstawie art. 47713 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie w tym zakresie.