Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Częstochowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 131/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Ł. K.

opisany w punkcie 1 części dyspozytywnej wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Ł. K. i M. P. pozostawali w konkubinacie. Ze związku tego posiadają małoletniego syna. Para razem z synem i dwoma starszymi synami M. P. z poprzedniego związku, od maja 2023 roku zamieszkała w W. przy ulicy (...). Mieszkanie to było mieszkaniem komunalnym przyznanym M. P. przez Urząd Miasta i Gminy W.. W dniu 2 września 2023 roku M. P. wyjechała do pracy za granicę. Ł. K. za pośrednictwem internetowego komunikatora (...) łączył się z M. P.. Podczas tych rozmów M. P. powiedziała mu, że na wyjeździe związała się z innym mężczyzną. Ł. K. miał do niej o to pretensje i kiedy był nietrzeźwy podczas połączeń groził jej pozbawieniem życia. Sytuacje takie miały miejsce wielokrotnie, przy czym podczas połączenia wideo w dniu 18 października 2023 roku Ł. K. grożąc M. P. pozbawieniem życia dla wzmocnienia gróźb, pociął sobie nożem twarz. M. P. chcąc uporządkować sprawy związane z mieszkaniem komunalnym i pozostawionym w nim mieniem, w dniu 7 listopada 2023 roku przyjechała do (...). W tym czasie Ł. K. przebywał w okolicach W. gdzie pracował. Oskarżony i M. P. umówili się, że spotkają się w mieszkaniu w W. i omówią ich wspólne sprawy. W dniu 10 listopada 2023 roku późnym wieczorem Ł. K. przyjechał do M. P., która przebywała w mieszkaniu przy ulicy (...) w W.. Był wówczas nietrzeźwy. Podczas rozmowy w nocy z 10 na 11 listopada 2023 roku nietrzeźwy Ł. K. szarpał i popychał a następnie dusił M. P. rękoma za szyję, grożąc jej zabójstwem w trakcie czego przykładał jej do szyi ostrze noża kuchennego, w wyniku czego doznała ona podbiegnięć krwawych powieki górnej i dolnej w okolicy kąta przyśrodkowego oka prawego oraz zadrapania w okolicy podstawy przedniej powierzchni szyi po stronie lewej długości około 2 centymetrów. M. P. obawiając się, że Ł. K. może jej zrobić krzywdę chciała go uspokoić i w tym celu zainicjowała z nim stosunek seksualny. Zainicjowany przez M. P. stosunek seksualny istotnie spowodował, że oskarżony się uspokoił i spędzili ze sobą noc. Po przebudzeniu w dniu 11 listopada 2023 roku Ł. K. wyszedł z mieszkania i udał się do swojego znajomego P. S.. Ł. K. wiedział, że w przeszłości M. P. utrzymywała z D. S.- bratem P. S. - kontakty seksualne. Ł. K. liczył, że u P. S. spotka D. S. i go pobije. Licząc się z bójką miał ze sobą nóż kuchenny, którym wczesnej groził M. P.. D. S. nie było w mieszkaniu więc Ł. K. razem z przebywającymi w mieszkaniu braćmi P. i D. S. pili wódkę. P. S. widząc u Ł. K. nóż zatknięty za paskiem spodni, zabrał mu go i schował do komody. Po jakimś czasie około godziny… bracia S. wraz z Ł. K. wyszli z mieszkania mając zamiar udać się na cmentarz odwiedzić grób ojca S.. Przechodząc w pobliżu mieszkania M. P., Ł. K. powiedział do S., że musi tam po cos wejść. Ponieważ M. P. obawiając się Ł. K., nie chciała mu otworzyć drzwi, Ł. K. dobijał się do mieszkania uderzając dłońmi i nożem w szyby okna oraz w drzwi. M. P. zadzwoniła do matki oskarżonego informując ja o sytuacji. W tym czasie Ł. K. kopnięciem otworzył drzwi wchodząc do mieszkania gdzie groził M. P. pozbawieniem życia. Wszystkie wyżej opisane groźby zabójstwa wzbudziły u M. P. uzasadnioną obawę, że będą spełnione.

zeznania M. P.

k. (...)

zeznania A. K.

k. (...)

zeznania K. S.

k.(...)

zeznania P. S.

k. (...) (maszynopis k.(...))

zeznania J. C. - 825

k.(...)

Protokół oględzin osoby M. P. wraz z dokumentacją fotograficzną

k.(...)

protokół oględzin zawierający nagrania

(...)

protokół oględzin noża wraz ze zdjęciem

k. (...)

protokół oględzin telefonu oskarżonego wraz z dokumentacją fotograficzną

(...)

opinia sądowo-lekarska dot. M. P.

(...)

opinia sądowo-psychologiczna dot. M. P.

k. (...)

wydruki korespondencji -zrzuty z ekranu

k. (...)

częściowo wyjaśnienia Ł. K.

(...)

1.1.2.

Ł. K.

Czyn opisany w punkcie 2 części dyspozytywnej wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

w dniu 11 listopada 2023 roku w miejscowości W., ul. (...), Ł. K. kopiąc w drzwi wejściowe do mieszkania dokonał ich uszkodzenia powodując wyłamanie elementu zaczepu zamka wyrządzając szkodę w mieniu Urzędu Miejskiego w W. na kwotę poniżej (...) zł.

zeznania M. P.

(...)

Zeznania H. P.

k.(...)

wyjaśnienia Ł. K.

(...)

protokół oględzin mieszkania wraz z dokumentacją fotograficzną

(...) ((...))

1.1.3.

Ł. K.

Czyn opisany w punkcie 3 części dyspozytywnej wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W okresie kiedy M. P. przebywała za granicą a Ł. K. mieszkał w lokalu przy ulicy (...) to jest od 2 września 2023 roku do końca października 2023 roku, przywłaszczył on powierzone mu przez M. P. przedmioty stanowiące wyposażenie mieszkania o łącznej wartości około (...) złotych. Były to pralka marki W., telewizor marki (...) oraz mebli to jest drewnianego wieszaka na ubrania , lustra w ramie koloru brązowego, białego drewnianego biurka tzw. toaletki z nóżkami w kolorze brązowym , białej komody z dużym blatem w kolorze brązowym, komody białej małej z blatem w kolorze brązowym, szafki z pojemnikami na zabawki w kolorze białym zł, szafki na buty białej. Wymienione wyżej przedmioty sprzedał w celu uzyskania środków na swoje potrzeby lub rozdał innym osobom.

zeznania M. P.

(...)

zeznania A. K.

(...)

K. S.

(...)

zeznania J. C.

(...)

Wyjaśnienia Ł. K.

(...)

1.1.4.

Ł. K.

Czyn opisany w punkcie 4 części dyspozytywnej wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W bliżej nieustalonej dacie między 2 września 2023 roku a 7 listopada 2023 roku Ł. K. uszkodził stolik dziecięcy w kolorze białym z jasno brązowymi nóżkami o wartości (...) złotych w ten sposób, że ostrym narzędziem spowodował cztery wgłębienia i zarysowania działając w ten sposób na szkodę M. P..

zeznania M. P.

(...)

Wyjaśnienia Ł. K.

(...)

protokół oględzin

k. (...)

1.1.5.

Ł. K.

Czyn opisany w punkcie 5 części dyspozytywnej wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Ł. K. zamierzał skraść znajdujący się w kościele parafialnym w W. relikwiarz. Myślał, że relikwiarz ten wykonany jest ze złota i po kradzieży chciał go sprzedać. Wiedząc, że kościół jest zamykany na noc, w dniu 16 października 2023 roku przed zamknięciem kościoła, Ł. K. wszedł do niego i otworzył od wewnątrz zamek drzwi bocznych kościoła (na co dzień nie używanych). Wieczorem po zamknięciu drzwi głównych przez kościelnego, Ł. K. przez otwarte wcześniej drzwi boczne kościoła dostał się do jego wnętrza i po rozbiciu siekierą obudowy zabrał w celu przywłaszczenia relikwiarz o wartości (...) zł na szkodę Parafii Rzymskokatolickiej p.w. św. K. A. w W..

Wyjaśnienia Ł. K.

k.(...)

Zeznania ks. A. L.

(...)

zeznania C. M. (1)

k.(...)

protokoły oględzin kościoła wraz z dokumentacją fotograficzną

k.(...) maszynopis k. (...))

protokół zatrzymania nagrania monitoringu

k.(...) k. (...)

protokół przeszukania wraz ze spisem i opisem rzeczy buty

k.(...)

protokół oględzin

k. (...)

protokół oględzin nagrania monitoringu

k. (...) k. (...)

Protokół oględzin wraz ze zdjęciami buty z włamania

k.(...)

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Ł. K.

Czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku w zakresie doprowadzenia przemocą i groźbami M. P. do obcowania płciowego pomimo jej sprzeciwu

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Doprowadzenie w dniu 11 listopada 2023 roku M. P. przez Ł. K. przemocą i groźbami karalnymi do obcowania płciowego pomimo jej sprzeciwu.

Z kontekstu zeznań M. P. w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wynika, że groźby i przemoc jaką w dniu 11 listopada 2023 roku oskarżony stosował wobec niej nie służyły jako cel do zmuszenia jej do odbycia stosunku seksualnego. Stosunek ten został zainicjowany przez M. P. i odbył się za jej zgodą. Szerzej na ten temat w części uzasadnienia dotyczącej podstawy prawnej czynu opisanego w punkcie pierwszym części dyspozytywnej wyroku oraz w części uzasadnienia dotyczącej oceny zeznań M. P..

zeznania M. P.

(...)

1.2.2.

Ł. K.

czyn opisany w punkcie IV aktu oskarżenia i części wstępnej wyroku w zakresie niżej opisanym

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Uszkodzenie przez Ł. K. w bliżej nieokreślonym czasie, co zostało ujawnione w dniu 07 listopada 2023 roku w miejscowości W., ul. (...) drzwi do łazienki oraz drzwi do pomieszczenia obok łazienki tzw. „komórki”. Zdaniem sądu zgromadzone dowody nie przełamują zasady domniemania niewinności oskarżonego w zakresie tego czynu.

Fakt uszkodzenia w/w drzwi wynika z protokołu oględzin mieszkania. Niewątpliwie do tych uszkodzeń doszło w okresie kiedy M. P. wyjechała za granicę a mieszkanie zajmował Ł. K.. Niemniej z żadnego dowodu nie wynika aby uszkodzenia te zostały spowodowane przez Ł. K.. Składając zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa M. P. zeznała, że uszkodzeń tych dokonał Ł. K.. Z kontekstu jej zeznań wynika jednak, że jest to jej przypuszczenie wynikające z faktu, że kiedy wyjeżdżała za granicę uszkodzeń na drzwiach nie było a mieszkanie to w czasie jej nieobecności zajmował Ł. K.. Z tego dowodu wynika jedynie wysokie prawdopodobieństwo, że to Ł. K. mógł dokonać tych uszkodzeń. Oskarżony temu zaprzeczył a z treści zeznań K. S. (k.32-33, 781-782) - sąsiadki zajmującej mieszkanie w tym samym budynku - wynika, że podczas nieobecności M. P. z mieszkaniu tym odbywały się głośne libacje alkoholowe z udziałem różnych innych osób. Jest zatem równie prawdopodobne, że do uszkodzenia drzwi mogło dojść podczas tych libacji i mogły tego dokonać również inne osoby uczestniczące w tych libacjach. Są zatem wątpliwości co do tego, czy to właśnie Ł. K. dokonał zniszczenia drzwi. Wątpliwości tych nie da się usunąć i stosownie do art. 5 § 2 k.pk. należy je rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.

Zeznania K. S.

k. (...)

1.2.3.

Ł. K.

Czyn opisany w punkcie 5 części wstępnej wyroku w zakresie niżej wskazanym

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Przywłaszczenie przez Ł. K. na szkodę M. P. laptopa firmy (...) o wartości (...) zł wraz z myszą bezprzewodową marki D. o wartości(...)zł. . Z wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań A. K. wynika, że M. P. wyjeżdżając za granicę zabrała ze sobą laptopa wraz z oprzyrządowaniem. Z zeznań A. K. wynika ponadto, że tego laptopa utraciła, gdyż w hotelu Belgii, gdzie zamieszkiwała z jakimś mężczyzną utracił on kartę pozwalająca na wejście do zajmowanego pokoju a ponieważ nie wpłacili kaucji za wydanie jej duplikatu, w pokoju tym pozostał bagaż M. P. wraz z laptopem. Okoliczność tę przyznała M. P. w treści korespondencji tekstowej prowadzonej z A. K.. Zatem Ł. K. nie mógł przywłaszczyć tego laptopa ani jego oprzyrządowania gdyż przedmiotów tych M. P. nie pozostawiła w mieszkaniu w W..

zeznania A. K.;

wydruki korespondencji A. K. z M. P. -zrzuty ekranu k. (...)

(...)

1.2.4. Ł. K.

Czyn opisany w punkcie 6 części wstępnej wyroku w zakresie niżej wskazanym

Uszkodzenie przez Ł. K. w bliżej nieokreślonym czasie, co zostało ujawnione w dniu 07 listopada 2023 roku w miejscowości W., ul. (...) dokonał zniszczenia rzeczy poprzez ich uszkodzenie to jest stołu drewnianego w kolorze jasno-brązowym o wartości (...) zł, trzech krzeseł drewnianych w kolorze jasno brązowym o wartości łącznej (...) zł, 15 ręczników łazienkowych w różnych rozmiarach o wartości (...) zł, stolika drewnianego białego z jasno-brązowymi nóżkami o wartości (...) zł, dwóch łóżek dziecięcych białych o wartości łącznej (...) zł, 3 głośników marki L. o wartości (...) zł, drewnianej szafki na ubrania z obramowaniem w kolorze jasno-brązowym o wartości (...) zł, drewnianej szafki białej tzw. słupka o wartości (...) zł zł na szkodę M. P..

Zdaniem sądu zgromadzone dowody nie przełamują zasady domniemania niewinności oskarżonego w zakresie tego czynu.

Po pierwsze zez zgromadzonych dowodów nie wynika aby wyżej opisane przedmioty zostały uszkodzone celowo a nie uległy uszkodzeniu na skutek zużycia. Po drugie z dowodów nie wynika na czym miało polegać uszkodzenie części z tych przedmiotów (np. ręczników) . Po trzecie, nawet gdyby uznać, że przedmioty zostały celowo uszkodzone, to z żadnego dowodu nie wynika aby uszkodzenia te zostały spowodowane przez Ł. K.. Składając zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa M. P. zeznała, że zniszczenia tych przedmiotów dokonał Ł. K.. Z kontekstu jej zeznań wynika jednak, że jest to jej przypuszczenie wynikające z faktu, że podczas jej nieobecności przedmioty te znajdowały się w mieszkaniu zajmowanym przez oskarżonego. Z zeznań pokrzywdzonej wynika jedynie prawdopodobieństwo, że to Ł. K. mógł dokonać tych uszkodzeń. Oskarżony temu zaprzeczył a z treści zeznań K. S. (k.(...)) - sąsiadki zajmującej mieszkanie w tym samym budynku - wynika, że podczas nieobecności M. P. z mieszkaniu tym odbywały się głośne libacje alkoholowe z udziałem różnych innych osób. Jest zatem równie prawdopodobne, że do tych uszkodzeń mogło dojść podczas tych libacji i mogły tego dokonać również inne osoby uczestniczące w tych libacjach. Są zatem wątpliwości co do tego, czy wyżej wymienione przedmioty zostały uszkodzone celowo, a nawet jeśli tak to czy dokonał tego oskarżony. Wątpliwości tych nie da się usunąć i stosownie do art. 5 § 2 k.pk. należy je rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.

Zeznania K. S.

k. (...)

1.OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktów z pkt 1.1.1-1.1.5

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Dowody przywołane w punktach od 1.1.1 do 1.1.5

Wyjaśnienia Ł. K.

wyjaśnienia Ł. K.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego Ł. K. co do czynu opisanego w punkcie pierwszym części dyspozytywnej wyroku. Oskarżony nie przyznał się do wypowiadania gróźb wobec pokrzywdzonej. W tym zakresie jego wyjaśnienia są sprzeczne z konsekwentnymi i wzajemnie się potwierdzającymi zeznaniami świadków to jest M. P., A. K., K. S., J. C. i P. S.. Ponadto są sprzeczne z treścią korespondencji tekstowej prowadzonej przez niego z pokrzywdzoną. Wreszcie są sprzeczne z treścią nagrań rozmów prowadzonych przez niego z M. P. za pomocą komunikatora internetowego (...). Z nagrań tych jasno wynika, że oskarżony w sposób wulgarny obrażał pokrzywdzoną i groził jej pozbawieniem życia. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że do spotkania z pokrzywdzona w dniu 11 listopada 2023 roku miało dojść ze ich obopólną zgodą a pokrzywdzona miała na to nalegać aby się pożegnać z oskarżonym i odbyć z nim stosunek seksualny gdyż uważała go za dobrego kochanka. Sąd nie dał temu wiary. Z treści korespondencjo tekstowej zabezpieczonej na telefonach oskarżonego i pokrzywdzonej nic takiego nie wynika. Natomiast z korespondencji tej wynika, że oskarżony miał pretensje do pokrzywdzonej o to, że go zdradziła i obwiniał ją o rozpad ich związku nie potrafiąc się pogodzić z tym stanem rzeczy. W ocenie Sądu treść wyjaśnień oskarżonego stanowiła realizację przyjętej linii obrony a zarazem była wyrazem swoistego fasonu osoby, której męska duma została urażona. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do tego, że nie dokonał on przywłaszczenia przedmiotów wymienionych w punkcie trzecim części dyspozytywnej wyroku. Oskarżony twierdził, że przedmioty te uznał za porzucone przez pokrzywdzoną i je rozdał różnym osobom. Nawet gdyby tak było nie wpływa to na fakt, że oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa przywłaszczenia powierzonych mu rzeczy. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w tym przedmiocie nie zasługują na wiarę i stanowią linię obrony w subiektywnej ocenie oskarżonego. Zdaniem sądu oskarżony przedmioty te sprzedał w celu uzyskania środków na własne potrzeby. Wynika to z zeznań świadków A. K. i K. S.. Z relacji A. K. wynika, że w tamtym okresie czasu oskarżony nie pracował i nie otrzymywał od niej wsparcia. Jedynym źródłem pozyskiwania pieniędzy na swoje utrzymanie i używki była sprzedaż przedmiotów jakimi dysponował. Sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach - tłumacząc motywy dokonania w dniu 16 października 2023 roku włamania do kościoła – wskazywał, że włamania tego dokonał w celu pozyskania środków na swoje utrzymanie. Zatem zupełnie niewiarygodne jest aby oskarżony miał kogokolwiek obdarowywać tak wartościowymi przedmiotami jak m.in. telewizor i pralka, nie mając środków na życie i używki. Sąd dał wiarę temu fragmentowi wyjaśnień oskarżonego w którym twierdzi, że nie dokonał przywłaszczenia laptopa pokrzywdzonej, gdyż zabrała go ze sobą wyjeżdżając za granicę . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie w zeznaniach A. K. i w treści korespondencji tekstowej między A. K. i M. P.. Szerzej na ten temat w części uzasadnienia poświęconej ocenie zeznań M. P..

Oskarżony przyznał się do uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania pokrzywdzonej oraz do uszkodzenia stolika dziecięcego. Przyznał się również do dokonania kradzieży z włamaniem do kościoła. W tym zakresie dano wiarę jego wyjaśnieniom gdyż są zgodne z zeznaniami świadków i innymi dowodami potwierdzającymi ustalenia co do czynów wymienionych w punktach 2, 4 i 5 części dyspozytywnej wyroku.

Zeznania K. S.

Zeznania tego świadka są konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków A. K., J. C. oraz częściowo w wyjaśnieniach oskarżonego. Świadek zna zarówno oskarżonego jak i pokrzywdzoną M. P.. Nie ma żadnego konfliktu z którąkolwiek ze stron ani żadnego powodu aby składać nieprawdziwe zeznania.

zeznania J. C.

Zeznania tego świadka są konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków A. K., K. S. oraz częściowo w wyjaśnieniach oskarżonego. Świadek zna zarówno oskarżonego jak i pokrzywdzoną M. P.. Nie ma żadnego konfliktu z którąkolwiek ze stron ani żadnego powodu aby składać nieprawdziwe zeznania.

zeznania M. P.

Zeznania świadka M. P.

Nie dano wiary jej zeznaniom co do tego, że oskarżony dokonał przywłaszczenia na jej szkodę laptopa wraz z myszką. W tym zakresie jej zeznania są sprzeczne z zeznaniami A. K. oraz z treścią korespondencji tych świadków (k.(...)). Z zeznań A. K. wynika ponadto, że pokrzywdzona laptopa utraciła, gdyż w hotelu Belgii, gdzie zamieszkiwała z jakimś mężczyzną utracił on kartę pozwalającą na wejście do zajmowanego pokoju a ponieważ nie wpłacili kaucji za wydanie jej duplikatu, w pokoju tym pozostał bagaż M. P. wraz z laptopem. Okoliczność tę przyznała M. P. w treści korespondencji tekstowej prowadzonej z A. K..

Sąd dał wiarę zeznaniom M. P. w pozostałym zakresie. Zeznania te znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków A. K., K. S., J. C. oraz P. S.. Ponadto znajdują potwierdzenie w dowodach w postaci dokumentów takich jak protokoły oględzin i opinie biegłych oraz w nagraniach. Odnosząc się do zeznań M. P. dotyczących stosunku seksualnego jak odbyła ona z oskarżonym w dniu 11 listopada 2023 roku, sąd dał wiarę jej zeznaniom składanym przed Sądem. Przebieg tego przesłuchania został utrwalony i z nagrania wynika, że świadek była wyraźnie zaskoczona tym, że w protokole jej zeznań składanych na policji znalazło się stwierdzenie, jakoby do stosunku miało dojść wbrew jej woli i w wyniku doprowadzenie przemocą i groźbą bezprawną. Świadek zdecydowanie temu zaprzeczyła i zeznała, że opisała przebieg tego zdarzenia tak samo jak przed sądem, natomiast podpisała protokół nie zgłaszając uwag, gdyż nie zauważyła takiego zapisu w protokole. Tłumaczyła to faktem, że składała zeznania w tym samym dniu kiedy miały miejsce traumatyczne dla niej zdarzenia a ponadto przesłuchanie trwało długo i odbywało się w nocy. Okoliczności te powodowały, że czuła się zmęczona, chciała wrócić do domu i nie zwróciła uwagi na ten zapis protokołu. Sąd w całości dał temu wiarę. Z protokołu wynika, że przesłuchanie prowadzone przez policję rozpoczęło się w dniu 11 listopada 2023 roku o godzinie 21.40 a zakończyło następnego dnia o godzinie 0.30. Trwało zatem blisko 3 godziny. Świadek było zmęczona całym dniem obfitującym w przykre dla niej wydarzenia. Mogła zatem nie zwrócić uwagi na ten krótki fragment protokołu znajdujący się w ostatnim akapicie odwrotu karty 36. Zwraca uwagę, że akapit ten zawiera określenia znamion przestępstwa wprost zaczerpnięte z treści art. 197 § 1 k.k., których pokrzywdzona nie wypowiadała i stanowią przejaw tego w jaki sposób prowadzący przesłuchanie funkcjonariusz zinterpretował treść zeznań świadka. Poza tym akapitem, kontekst zeznań świadka jest tożsamy z kontekstem jej zeznań składanych przed sądem.

zeznania A. K.

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom tego świadka. Jej zeznania są konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków M. P., K. S., J. C., oraz częściowo w wyjaśnieniach oskarżonego. Znajdują również potwierdzenie w dokumentach a zwłaszcza treści korespondencji tekstowej z pokrzywdzoną. Świadek jako osoba najbliższa dla oskarżonego i bliska pokrzywdzonej (jest babką jej najmłodszego dziecka, którym się opiekuje) potrafiła obiektywnie zrelacjonować zdarzenia mające istotne znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Zwraca uwagę, że w swoich zeznaniach nie starała się ani chronić oskarżonego, który jest jej synem, ani obciążać pokrzywdzonej. Z okoliczności sprawy wynika, że świadek A. K. negatywnie oceniała postępowanie oskarżonego oraz pokrzywdzonej. Mimo tego oboje mogli liczyć na jej pomoc materialną oraz pomoc i wsparcie w wychowaniu dzieci. Świadek i jej rodzina starali się pomóc oskarżonemu i pokrzywdzonej w stabilizowaniu ich jako rodziny i nakłonić do normalnego funkcjonowania. Świadek dopingowała i wspierała ich w dążeniu do zerwania z nałogami.

zeznania P. S.

Zeznania tego świadka są konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka M. P., oraz częściowo w wyjaśnieniach oskarżonego.

Zeznania H. P.

Odnośnie zdarzenia relacjonowanego przez świadka w istocie nie ma rozbieżności w zeznaniach świadków M. P., oraz w wyjaśnieniach oskarżonego. Wszystkie te dowody są ze sobą zgodne.

Zeznania świadków A. L. i C. M. (2)

Zeznania tych świadków są ze sobą zgodne. Potwierdzają je również wyjaśnienia oskarżonego. Ponadto zeznania świadków są zgodne z innymi dowodami na podstawie których dokonano ustaleń faktycznych co do czynu opisanego w punkcie 5 części dyspozytywnej wyroku.

wydruki korespondencji tekstowej

Są to dowody bez wpływowe z aplikacji komunikatora internetowego zainstalowanego na telefonach świadków i zapis wiadomości tekstowych znajdujących się na telefonie oskarżonego. Co istotne treść tej korespondencji jest zgodna z zeznaniami A. K. i M. P. (za wyjątkiem kwestii związanej z laptopem, co wyżej wyjaśniono).

Dowody w postaci protokołów oględzin, pobrania, zatrzymania i okazania rzeczy, przeszukania, opinie biegłych.

Dowody w postaci dokumentów takich jak protokoły ( oględzin, pobrania, zatrzymania i okazania rzeczy, przeszukania) zasługują na wiarę gdyż zostały sporządzone przez uprawnionych funkcjonariuszy w ramach ich uprawnień, spełniają wszelkie wymogi procesowe. Opinie biegłych również zasługują na wiarę gdyż zostały sporządzone przez profesjonalistów posiadających odpowiednie kwalifikacje do ich opracowania. Obydwa omawiane rodzaje dowodów nie były kwestionowane w toku procesu.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

wyjaśnienia Ł. K.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego Ł. K. co do czynu opisanego w punkcie pierwszym części dyspozytywnej wyroku. Oskarżony nie przyznał się do wypowiadania gróźb wobec pokrzywdzonej. W tym zakresie jego wyjaśnienia są sprzeczne z konsekwentnymi i wzajemnie się potwierdzającymi zeznaniami świadków to jest M. P., A. K., K. S., J. C. i P. S.. Ponadto są sprzeczne z treścią korespondencji tekstowej prowadzonej przez niego z pokrzywdzoną. Wreszcie są sprzeczne z treścią nagrań rozmów prowadzonych przez niego z M. P. za pomocą komunikatora internetowego (...). Z nagrań tych jasno wynika, że oskarżony w sposób wulgarny obrażał pokrzywdzoną i groził jej pozbawieniem życia. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że do spotkania z pokrzywdzona w dniu 11 listopada 2023 roku miało dojść ze ich obopólną zgodą a pokrzywdzona miała na to nalegać aby się pożegnać z oskarżonym i odbyć z nim stosunek seksualny gdyż uważała go za dobrego kochanka. Sąd nie dał temu wiary. Z treści korespondencjo tekstowej zabezpieczonej na telefonach oskarżonego i pokrzywdzonej nic takiego nie wynika. Natomiast z korespondencji tej wynika, że oskarżony miał pretensje do pokrzywdzonej o to, że go zdradziła i obwiniał ją o rozpad ich związku nie potrafiąc się pogodzić z tym stanem rzeczy. W ocenie Sądu treść wyjaśnień oskarżonego stanowiła realizację przyjętej linii obrony a zarazem była wyrazem swoistego fasonu osoby, której męska duma została urażona.

1.1.3

wyjaśnienia Ł. K.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do tego, że nie dokonał on przywłaszczenia przedmiotów wymienionych w punkcie trzecim części dyspozytywnej wyroku. Oskarżony twierdził, że przedmioty te uznał za porzucone przez pokrzywdzoną i je rozdał różnym osobom. Nawet gdyby tak było nie wpływa to na fakt, że oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa przywłaszczenia powierzonych mu rzeczy. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w tym przedmiocie nie zasługują na wiarę i stanowią linię obrony w subiektywnej ocenie oskarżonego. Zdaniem sądu oskarżony przedmioty te sprzedał w celu uzyskania środków na własne potrzeby. Wynika to z zeznań świadków A. K. i K. S.. Z relacji A. K. wynika, że w tamtym okresie czasu oskarżony nie pracował i nie otrzymywał od niej wsparcia. Jedynym źródłem pozyskiwania pieniędzy na swoje utrzymanie i używki była sprzedaż przedmiotów jakimi dysponował. Sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach - tłumacząc motywy dokonania w dniu 16 października 2023 roku włamania do kościoła – wskazywał, że włamania tego dokonał w celu pozyskania środków na swoje utrzymanie. Zatem zupełnie niewiarygodne jest aby oskarżony miał kogokolwiek obdarowywać tak wartościowymi przedmiotami jak m.in. telewizor i pralka, nie mając środków na życie i używki.

1.1.3

Zeznania M. P.

Nie dano wiary jej zeznaniom co do tego, że oskarżony dokonał przywłaszczenia na jej szkodę laptopa wraz z myszką. W tym zakresie jej zeznania są sprzeczne z zeznaniami A. K. oraz z treścią korespondencji tych świadków (k.(...)). Z zeznań A. K. wynika ponadto, że pokrzywdzona laptopa utraciła, gdyż w hotelu Belgii, gdzie zamieszkiwała z jakimś mężczyzną utracił on kartę pozwalającą na wejście do zajmowanego pokoju a ponieważ nie wpłacili kaucji za wydanie jej duplikatu, w pokoju tym pozostał bagaż M. P. wraz z laptopem. Okoliczność tę przyznała M. P. w treści korespondencji tekstowej prowadzonej z A. K..

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Punkt pierwszy części dyspozytywnej wyroku

Ł. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn opisany w tym punkcie wyroku, wyczerpuje znamiona ciągu przestępstw z art. 190 § 1 k.k. w związku z art. 91 § 1 k.k. w związku z art.157 § 2 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. . Stosownie do art. 91 § 1 k.k. ciąg przestępstw zachodzi wówczas, gdy sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Wspólnym elementem czynów oskarżonego opisanych w tym punkcie były groźby pozbawienia życia jakie oskarżony wypowiadał wobec M. P.. Były one wypowiadane kilkukrotnie podczas rozmów przez komunikator internetowy (...) w czasie kiedy M. P. przebywała za granicą. W dniu 11 listopada 2023 roku groźby pozbawienia życia oskarżony wypowiadał wobec M. P. bezpośrednio kiedy przyszedł do mieszkania w jakim przebywała. Dodatkowo w dniu 11 listopada 2023 roku grożąc pokrzywdzonej , oskarżony popychał ją i szarpał oraz dusił a także przyłożył jej do szyi ostrze noża kuchennego, szarpał i popychał a następnie dusił M. P. rękoma za szyję. W wyniku tej przemocy doznała ona podbiegnięć krwawych powieki górnej i dolnej w okolicy kąta przyśrodkowego oka prawego oraz zadrapania w okolicy podstawy przedniej powierzchni szyi po stronie lewej długości około 2 centymetrów. Obrażenia te według opinii biegłego lekarza spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni. Wszystkie te groźby zabójstwa wzbudzały u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźby będą spełnione. Okolicznościami przemawiającymi za tym, że obawa spełnienia tych gróźb była uzasadniona jest fakt, że oskarżony podczas wcześniejszego pożycia z M. P., nadużywał alkoholu i narkotyków i był wobec niej agresywny oraz stosował wobec niej przemoc fizyczną. Oskarżony w przeszłości był leczony psychiatrycznie z powodu swojego uzależnienia. Ponadto podczas rozmowy wideo w dniu 18 października 2023 roku oskarżony dla wzmocnienia wymowy kierowanych do pokrzywdzonej gróźb pozbawienia życia, nożem pociął sobie twarz. W rozmowach tych oskarżony groził pokrzywdzonej pozbawieniem życia za pomocą noża. Wszystkie te okoliczności powodowały, że pokrzywdzona rzeczywiście obawiała się, że oskarżony spełni te groźby tym bardziej, że miał do niej pretensje o utrzymywanie kontaktów z innymi mężczyznami i o rozpad ich związku. Oczywistym jest, że również w dniu 11 listopada 2023 roku pokrzywdzona również obawiała się spełnienia wypowiadanych wówczas gróźb oskarżonego gdyż towarzyszyło im stosowanie przemocy fizycznej z użyciem noża a oskarżony był na tyle pobudzony, że aby go uspokoić pokrzywdzona zainicjowała z nim stosunek seksualny. Mimo, że do stosunku seksualnego doszło nie można zgodzić się z zarzutem prokuratora, że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona przestępstwa zgwałcenia o jakim mowa w art. 197 § 1 k.k. . Z kontekstu zeznań M. P. w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wynika, że groźby i przemoc jaką w dniu 11 listopada 2023 roku oskarżony stosował wobec niej nie służyły jako cel do zmuszenia jej do odbycia stosunku seksualnego. Oskarżony znajdował się pod działaniem alkoholu i miał do pokrzywdzonej pretensje o to, że wyjechała za granice gdzie go zdradzała i obwiniał ją o rozpad ich związku. Opisane zachowanie oskarżonego wynikało wyłącznie z chęci wyrządzenia pokrzywdzonej krzywdy stanowiącej swoisty odwet za jej postępowanie z którym oskarżony nie potrafił się pogodzić. Z zeznań M. P. składanych przed sądem jednoznacznie wynika, że stosunek seksualny jaki odbyła wówczas z oskarżonym nie odbył się wbrew jej woli a nawet wynikał z jej inicjatywy. Faktem jest, że powodem dla którego M. P. taki stosunek z oskarżonym zainicjowała, było uspokojenie go i uniknięcia eskalacji stosowanej przez niego wobec niej przemocy. Motywacja pokrzywdzonej nie może wpływać na ocenę zachowania oskarżonego pod kątem realizacji znamion przestępstwa zgwałcenia.

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Punkt drugi części dyspozytywnej wyroku

Ł. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. . Jak wykazano w punkcie 1.2.2 uzasadnienie oskarżonemu nie można przypisać zniszczenia czy uszkodzenia drzwi znajdujących się wewnątrz mieszkania. Natomiast jeśli chodzi o uszkodzenia drzwi wejściowych do mieszkania, których dopuścił się oskarżony to z protokołu oględzin wynika, że samo skrzydło drzwi nie doznało żadnych uszkodzeń, natomiast kopnięcia oskarżonego spowodowały wyłamanie elementu zaczepu zamka. Z doświadczenia życiowego wynika, że naprawa takiego uszkodzenia biorąc pod uwagę cenę materiału i samej usługi nie przekroczy kwoty (...)złotych. Kwota (...) złotych jest kwotą stanowiącą granicę oddzielającą wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. od przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. . Działanie oskarżonego było umyślne, gdyż kiedy kopał w zamknięte drzwi, jego zamiarem było dostanie się do wewnątrz mieszkania a nie mógł tego dokonać inaczej niż uszkadzając drzwi lub ich framugę.

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Punkt trzeci części dyspozytywnej wyroku

Ł. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn opisany w tym punkcie wyroku wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. w związku z art. 12 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k.. Przywłaszczenie, polega na bezprawnym rozporządzeniu cudzą rzeczą ruchomą ze szczególnym zamiarem rem sibi habendi. W przeciwieństwie do kradzieży sprawca przywłaszczenia nie zabiera cudzego mienia ruchomego w celu przywłaszczenia, lecz bezprawnie rozporządza cudzą rzeczą ruchomą, która znalazła się w jego legalnym, nie bezprawnym, posiadaniu. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie (vide: np.; wyrok SN z 4 stycznia 2006 roku wydany w sprawie IV KK 376/05opublikowany OSNwSK 2006/1/35). Przedmioty stanowiące wyposażenie mieszkania o jakich mowa w tym punkcie wyroku stanowiły własność M. P.. M. P. zakupiła je za pieniądze jakie otrzymała opuszczając dom dziecka. M. P. wyjeżdżając za granicę powierzyła te przedmioty wraz z mieszkaniem Ł. K.. Zatem w posiadaniu tych przedmiotów Ł. K. znajdował się zgodnie z prawem. Ponieważ nie był jednak ich właścicielem nie mógł nimi rozporządzać tak jak właściciel. W ich posiadanie wszedł w dniu 2 września 2023 roku kiedy M. P. wyjechała za granicę. Dokładnych ustaleń co do daty kiedy oskarżony sprzedał lub rozdał te przedmioty nie można było ustalić, jednak z okoliczności sprawy wynika, że miało to miejsce w okresie między 2 września a 7 listopada 2023 roku, kiedy to oskarżony opuścił W. wyjeżdżając do pracy w okolicach W.. Dla wypełnienia znamion przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. nie ma znaczenia czy oskarżony sprzedał powierzone mu przedmioty czy darował innej osobie. Istotne jest, że oskarżony postąpił z tymi przedmiotami jak właściciel a do tego nie miał prawa. W ocenie Sądu przedmioty te sprzedał w celu uzyskania środków na własne potrzeby. Wynika to z zeznań świadków A. K. i K. S.. Z relacji A. K. wynika, że w tamtym okresie czasu oskarżony nie pracował i nie otrzymywał od niej wsparcia. Jedynym źródłem pozyskiwania pieniędzy na swoje utrzymanie i używki była sprzedaż przedmiotów jakimi dysponował. Sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach - tłumacząc motywy dokonania w dniu 16 października 2023 roku włamania do kościoła – wskazywał, że włamania tego dokonał w celu pozyskania środków na swoje utrzymanie. Przestępne zachowanie oskarżonego miało miejsce wielokrotnie, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, stanowi więc ono czyn ciągły w rozumieniu art. 12 § 1 kk.. Oskarżony opisanego wyżej czynu dopuścił się w warunkach recydywy opisanej w art. 64 § 1 k.k. . Jak wynika z informacji o karalności oskarżonego (k.(...)) był on karany za kradzież wyrokiem Sądu Rejonowego w R. ((...)) z dnia 15 czerwca 2020 roku w sprawie o sygnaturze (...), na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w wymiarze ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności w okresie od 6 kwietnia 2020 roku do 25 marca 2021 roku. Przywłaszczenie i kradzież -jak wynika z art. 115 § 3 k.k. są przestępstwami podobnymi, gdyż oba należą do tego samego rodzaju - godzą w to samo dobro chronione to jest mienie. Zatem przestępstwa przywłaszczenia oskarżony dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne.

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Punkt czwarty części dyspozytywnej wyroku

Ł. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. . Jak wykazano w punkcie 1.2.2 uzasadnienia oskarżonemu nie można przypisać zniszczenia pozostałych przedmiotów wymienionych w punkcie części wstępnej wyroku. Natomiast jeśli chodzi o uszkodzenie stolika dziecięcy w kolorze białym z jasno brązowymi nóżkami o wartości(...) złotych polegały one na spowodowaniu ostrym narzędziem cztery wgłębień i zarysowań. Wartość stolika nie przekraczała kwoty(...) złotych, stanowiącej granicę oddzielającą wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. od przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. . Działanie oskarżonego było umyślne.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Punkt piąty części dyspozytywnej wyroku

Ł. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn opisany w tym punkcie wyroku wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w związku w związku z art. 64 § 1 k.k . Przestępstwo kradzieży z włamaniem opisane w art. 279 § 1 k.k. polega na dokonaniu kradzieży po pokonaniu zabezpieczenia chroniącego mienie przed osobami nieuprawnionymi. Relikwiarz skradziony przez oskarżonego był chroniony podwójnie. Pierwsze z zabezpieczeń polegało na zamknięciu pomieszczenia kościoła a drugie polegało na umieszczeniu go w zamkniętej obudowie. Oskarżony pokonał obydwa te zabezpieczenia. Pierwsze otwierając od wewnątrz drzwi kościoła, drugie rozbijając siekierą obudowę. Również tego przestępstwa oskarżony dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa o jakich mowa w art. 64 § 1 k.k. . W tym zakresie ma zastosowanie w całości argumentacja przedstawiona wcześniej w odniesieniu do przestępstwa przywłaszczenia.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. K.

1

1 części dyspozytywnej wyroku

Za ten ciąg przestępstw na podstawie art. 190 § 1 k.k. w związku z art. 91 § 1 k.k. w związku z art. 11 § 3 k.k. wymierzono oskarżonemu jedną karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd miał na uwadze, że oskarżony przestępstw dopuścił się wobec słabszej od niego kobiety będącą matką jego dziecka. Wzięto pod uwagę sposób jego życia przed popełnieniem tego przestępstwa. Oskarżony pracował dorywczo, nadużywał alkoholu i środków odurzających. Podejmował terapie uzależnień jednak je przerywał wracając do nałogów. Przy wymierzę kary jako okoliczności obciążające wzięto pod uwagę:

- fakt dopuszczenia się ciągu przestępstw o jakim mowa w art. 91 § 1 k.k.;

- wcześniejszą karalność oskarżonego za przestępstwa umyślne oraz dopuszczenie się przestępstw po odbyciu kary pozbawienia wolnosci, co świadczy o jego dużym stopniu zdemoralizowania;

- działanie z premedytację i pod wpływem alkoholu lub środka odurzającego.

Oskarżony nie wyraził żadnej skruchy. Natomiast brak jest okoliczności łagodzących. Nie można za taka uznać tego, że pokrzywdzona zdecydowała się zakończyć związek z oskarżonym i wiązała się z innymi mężczyznami.

Ł. K.

2

2 części dyspozytywnej wyroku

Za wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. wymierzono oskarżonemu karę 5 dni aresztu. Wymierzając tę karę sąd miał na uwadze stopień szkodliwości społecznej tego czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze kary wobec oskarżonego a także zakres społecznego oddziaływania tej kary. Oskarżony był uprzednio karany za przestępstwa, czynu dopuścił się będąc w stanie nietrzeźwości.

Ł. K.

3

3 części dyspozytywnej wyroku

Za czyn ciągły z art. 284 § 2 k.k. w związku z art. 12 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k. opisany w punkcie trzecim części dyspozytywnej wyroku wymierzono oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności. Z uwagi na treść art. 57 b k.k. i art. 64 § 1 k.k. wymierzono za ten czyn kara musiała być wyższa od dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Jako okoliczności wpływające na zaostrzenie kary wzięto pod uwagę popełnienie tego przestępstwa w warunkach recydywy oraz mając na uwadze, że dokonał on przestępstw na szkodę matki jego dziecka znając jej trudną sytuację życiową. Pokrzywdzona jest wychowanką domu dziecka a przedmioty jakie sobie przywłaszczył w znacznej części zostały zakupione ze środków jakie pokrzywdzona otrzymała na usamodzielnienie opuszczając tę placówkę wychowawczą. Oskarżony również w przypadku tego czynu żadnej skruchy nie wykazał.

Ł. K.

4

4 części dyspozytywnej wyroku

Za wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. wymierzono oskarżonemu karę 5 dni aresztu. Wymierzając tę karę sąd miał na uwadze stopień szkodliwości społecznej tego czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze kary wobec oskarżonego a także zakres społecznego oddziaływania tej kary. Oskarżony był uprzednio karany za przestępstwa.

Ł. K.

5

5 części dyspozytywnej wyroku

Za czyn z art. 279 § 1 k.k. w związku w związku z art. 64 § 1 k.k. opisany w punkcie piątym części dyspozytywnej wyroku wymierzono oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności. Z uwagi na treść art. 64 § 1 k.k. wymierzona za ten czyn kara musiała być wyższa od dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Jako okoliczności wpływające na zaostrzenie kary wzięto pod uwagę popełnienie tego przestępstwa w warunkach recydywy. Jako okoliczności łagodzące wzięto pod uwagę przyznanie się do dokonania tego czynu (czego jednak nie można przeceniać z uwagi na fakt, że oskarżony został nagrany przez kamery monitoringu) oraz wskazanie miejsca ukrycia skradzionego relikwiarza i jego odzyskanie.

Ł. K.

6

1,3 i 5 części dyspozytywnej wyroku

Jako karę łączną za przestępstwa opisane w tych punktach wyroku, wymierzono oskarżonemu karę 4 lat pozbawienia wolności. Wymierzając tę karę wzięto pod uwagę okoliczności wcześniej opisane. Oskarżony dopuścił się przestępstw na szkodę osoby fizycznej oraz na szkodę osoby prawnej. Dwa z tych przestępstw zostały popełnione w warunkach recydywy. Oskarżony jest osobą głęboko zdemoralizowaną. Odbyta poprzednio kara nie osiągnęła wobec niego celu i nie zapobiegła ponownemu popełnieniu przestępstwa. Oskarżony mimo odbytej kary i mimo wsparcia rodziny (zwłaszcza matki) nie zmienił swojego sposobu życia. Wiedząc o swoim uzależnieniu od alkoholu i środków psychoaktywnych, nie ukończył terapii powracając do nałogów. Oskarżony jest młodym, zdrowym człowiekiem. Na wyuczony zawód i potrafił osiągać dochody w granicach średniej krajowej nie pracując w wyuczonym zawodzie. Mimo tego dopuścił się przestępstw przeciwko mieniu. Zdaniem sądu wymierzona kara łączna jest adekwatna do stopnia szkodliwości społecznej popełnionych przez oskarżonego czynów, ma szansę osiągnięcia wobec oskarżonego celów wychowawczych i zapobiegawczych a także osiągnąć cele w zakresie społecznego oddziaływania.

Ł. K.

9

2 i 4 części dyspozytywnej wyroku

Za wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. wymierzono oskarżonemu karę jako kare łączna 5 dni aresztu. Wymierzając tę karę sąd miał na uwadze stopień szkodliwości społecznej każdego z czynów oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze kary wobec oskarżonego a także zakres społecznego oddziaływania tej kary.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. K.

7

1-5

Powodem nakazania w tym punkcie wyroku aby orzeczoną karę pozbawienia wolności oskarżony odbywał w systemie terapeutycznym dla sprawców uzależnionych od alkoholu i środków psychoaktywnych, była treść opinii biegłych psychiatrów i psychologa (k. (...)), którzy stwierdzili u niego uzależnienie od środków psychoaktywnych i alkoholu. Również z opinii specjalisty terapii uzależnień (k. (...)) wynika konieczność wykonywania ewentualnej kary pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym. Z okoliczności sprawy wynika, że używanie tych środków ma istotny wpływ na zachowanie oskarżonego. Z zeznań świadków wynika, że kiedy nie jest pod działaniem tych środków to nie przejawia agresji. Mimo kilkukrotnie podejmowanych przez oskarżonego terapii żadnej z nich nie ukończył. W ocenie sądu odbycie w/w terapii jest konieczne dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary a ukończenie terapii będzie miało wpływ na zapobiegnięciu popełnienia przestępstw w przyszłości.

Ł. K.

8

Stosownie do treści art. 63 § 1 k.k. oskarżonemu zaliczono na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie, które wynikają z dokumentacji znajdującej się na kartach (...)

Ł. K.

10

1

Na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci noża kuchennego, który to przedmiot należał do oskarżonego i został użyty do popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie pierwszym części dyspozytywnej wyroku.

Ł. K.

11

Na podstawie art. 230 § 2 k.pk. nakazano zwrócić M. P. i Ł. K. dowody rzeczowe jakie stanowią ich własność a stały się zbędne dla prowadzonego postępowania.

1.inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

12

Na podstawie przepisów wskazanych w tym punkcie wyroku zasądzono wynagrodzenie dla obrońcy ustanowionego dla oskarżonego z urzędu.

13

Oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych, wydatkami obciążając Skarb Państwa, gdyż wobec oskarżonego orzeczono długotrwałą karę pozbawienia wolności, nie ma on żadnego majątku ani nie osiąga dochodów. Próba wyegzekwowania ewentualnie zasądzonych kosztów nie tylko nie byłaby skuteczna ale również powodowałaby poniesienie przez Skarb Państwa dodatkowych wydatków.

1.Podpis