Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Częstochowie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 69/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Ł. F.

udział w pobiciu R. P.

1.1.2.

M. G.

udział w pobiciu R. P.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Ł. F., M. G., R. P., E. P. są osobami nadużywającymi alkoholu i mimo podejmowanych terapii, nie są w stanie uwolnić się od nałogu. W okresach trzeźwości potrafią zachować we wzajemnych kontaktach poprawne relacje, jednak pod wpływem alkoholu stają się roszczeniowi i agresywni. Częstym miejscem spotkań osób preferujących imprezowy styl życia, był dom użytkowany przez E. P..

W dniu 17 września 2023 r. Ł. F. i M. G. spędzali czas w towarzystwie E. P., a ich spotkanie miało charakter libacji alkoholowej. Podczas rozmowy E. P. poinformowała M. G., że dokumenty, które pozostawił w jej domu, zostały spalone przez R. P.. W reakcji na przekazaną informację, M. G. postanowił osobiście spotkać się z R. P. i zwrócił się do E. P., by skontaktowała się z nim telefonicznie pod pozorem zaproszenia. Pokrzywdzony nie spodziewał się podstępu i niezwłocznie przybył do domu swojej znajomej. Oskarżeni, będąc już po spożyciu dużej ilości alkoholu, postanowili dać nauczkę pokrzywdzonemu poprzez dotkliwe pobicie. Napastnicy kilka razy wznawiali atak, zadając pokrzywdzonemu uderzenia pięściami i kopiąc go po całym ciele, a gdy leżał na podłodze, skakali po nim. W pewnej chwili Ł. F. wziął do ręki pustą butelkę i zaczął nią bić R. P.. Nieoczekiwanie E. P. odebrała połączenie telefoniczne od swojej koleżanki K. K. (1), a gdy ta usłyszała odgłosy awantury, postanowiła zadzwonić na numer alarmowy w celu udzielenia pokrzywdzonemu pomocy. Po kilku minutach na miejscu zjawił się patrol policji i karetka P. R., która przewiozła R. P. do szpitala. Pokrzywdzony miał wykonany w trybie pilnym zabieg operacyjny, który uratował mu życie.

W wyniku urazów zadanych przez oskarżonych, R. P. doznał obrażeń w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w szczególności rozerwania krezki jelita cienkiego z krwawieniem do jamy otrzewnowej, złamania żeber 9-12 po stronie lewej, stłuczenia głowy z licznymi krwiakami, krwiaków okularowych obu oczu, licznych otarć naskórka, stłuczenia powłok klatki piersiowej i brzucha.

Wyjaśnienia Ł. F.

Wyjaśnienia M. G.

Zeznania E. P.

Zeznania R. P.

Zeznania K. K. (1)

Dokumentacja medyczna leczenia R. P.

Opinia sądowo-lekarska

k. (...)

k. (...)

k. (...)

k. (...)

k.(...)

k. (...)

k. (...)

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

M. G.

Postępowanie dowodowe wykazało bezpodstawność zarzutu posłużenia się butelką przez oskarżonego M. G.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Wątek szczegółowo omówiony w dalszej części uzasadnienia

1.OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.

Wyjaśnienia Ł. F. k. (...)

Oskarżony Ł. F. przyznał się do winy.

Przesłuchiwany dwa dni po zatrzymaniu, Ł. F. uznał zasadność stawianego mu zarzutu i zrelacjonował ogólnikowo przebieg zdarzenia, przy czym nie potwierdził, by bił pokrzywdzonego butelką.

Na posiedzeniu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania, oskarżony nawiązał do wcześniej złożonych wyjaśnień, przy czy aktualnie podał, że ze względu na spożyty alkohol nie pamięta czy bił pokrzywdzonego butelką.

W końcowej fazie śledztwa, Ł. F. konsekwentnie przyznał się do udziału w pobiciu R. P. i uznał również zarzut posłużenia się butelką, jednak zastrzegł, że nie bił pokrzywdzonego butelką po głowie.

Na rozprawie, Ł. F. złożył szczegółowe wyjaśnienia, w których ujawnił istotne wątki przebiegu przestępstwa, którego dopuścił się razem z M. G.. Oskarżony podał, że co prawda działanie spożytego alkoholu spowodowało luki w jego pamięci, jednak przebywając w areszcie przypomniał sobie pewne epizody, których nie ujawnił podczas wcześniejszych przesłuchań i chciał przed Sądem podać prawdę o przebiegu zdarzenia. Uznając swoją winę, Ł. F. wyraził skruchę i zadeklarował poddanie się terapii odwykowej, a także obiecał przekazać pokrzywdzonemu finansowe zadośćuczynienie.

2.1.2.

Wyjaśnienia M. G.

k. (...)

Oskarżony M. G. również uznał zasadność stawianego mu zarzutu, z tym że konsekwentnie zaprzeczał, by zadawał pokrzywdzonemu urazy butelką. Wyjaśnienia M. G. są spójne z relacją podaną przez współoskarżonego podczas przesłuchania na rozprawie.

Przesłuchiwany w dniu 19 września 2023 r., M. G. podał, że pobicie pokrzywdzonego było formą zemsty za to, że kiedyś spalił jego dokumenty, a nadto uderzył ich wspólną znajomą E. P.. Zarówno oskarżony jak i jego wspólnik nie byli świadkami zdarzeń, o które obwiniali pokrzywdzonego, jednak nie mieli powodu by nie wierzyć informacjom podanym przez E. P.. Według twierdzeń oskarżonego, F. pierwszy zaatakował pokrzywdzonego, ale w pewnym momencie i jego ,,poniosło” (k. (...)), przyłączył się do kolegi, bił i kopał R. P..

Na posiedzeniu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania, M. G. sprecyzował, że uderzył pokrzywdzonego cztery razy w twarz i raz go kopnął w udo.

Składając wyjaśnienia przed prokuratorem w dniu 14 grudnia 2023 r. i w dniu 25 stycznia 2024 r., M. G. pozostał konsekwentny w swojej relacji odnośnie okoliczności popełnionego przestępstwa.

Przed Sądem oskarżony uznał swoją winę odnośnie zarzutu bicia i kopania pokrzywdzonego, przy czym konsekwentnie zakwestionował przypisanie mu posłużenia się butelką. Złożył zasługujące na wiarę wyjaśnienia i wyraził żal z powodu swojego postępku.

Oskarżeni od pierwszego przesłuchania przyznali się do pobicia R. P., z tym że M. G. nie uznał zarzutu posłużenia się butelką, co znajduje wsparcie w wyjaśnieniach podanych przez jego wspólnika. Podczas pierwszego przesłuchania Ł. F. nie potwierdził, by bił pokrzywdzonego butelką, jednak składając kolejne wyjaśnienia przyznał zasadność zarzutu w całej rozciągliwości. Obaj oskarżeni przedstawili spójne relacje przebiegu zarzucanego im przestępstwa i wyrazili skruchę z powodu wyrządzenia pokrzywdzonemu krzywdy.

2.1.3.

Zeznania R. P. k. (...)

Pokrzywdzony R. P. był kilka razy przesłuchiwany, przy czym mimo pewnych różnic w treści składanych zeznań, niewątpliwie starał się szczerze przedstawić okoliczności przestępstwa, z tym że z powodu zakłócenia zdolności postrzegania i zapamiętywania spożytym alkoholem, a także dynamiki zdarzenia, miał problem z odtworzeniem wszystkich szczegółów.

Pierwsze przesłuchanie R. P. miało miejsce w dniu 19 września 2023 r., gdy ze względu na stan zdrowia, pokrzywdzony nie był w dobrej kondycji. Z treści protokołu wynika, że pokrzywdzony starał się udzielić informacji odnośnie okoliczności jego pobicia, przy czym nie może dziwić lakoniczność jego relacji.

Przesłuchiwany ponownie w dniu 25 września 2023 r., pokrzywdzony odniósł się do pytań dotyczących okoliczności utracenia telefonu, przy czym nie był w stanie podać miarodajnych informacji w tym przedmiocie.

Składając zeznania przed Sądem, R. P. starał się podać jak najbardziej szczegółową relację przebiegu zdarzenia. Pokrzywdzony konsekwentnie wskazał oskarżonych jako sprawców pobicia. Jego depozycje nie zawierały treści świadczących o kłamliwej czy przejaskrawionej wersji zdarzenia, w szczególności zaś stronniczym obciążaniu sprawców winą w zakresie wykraczającym poza ich właściwe przewinienia. Pokrzywdzony zastrzegł, że nie wyrządził szkody żadnemu z oskarżonych i nie zna powodu ich agresywnego postępku. Pamiętał, że był bity i kopany, natomiast nie był w stanie stwierdzić, czy któryś ze sprawców zadawał mu ciosy butelką lub innym przedmiotem. Pokrzywdzony przyjął od oskarżonych słowa przeprosin i zaakceptował ich propozycje przekazania finansowego zadośćuczynienia w kwocie po 5000 zł od każdego z nich.

2.1.4.

Zeznania E. P.

k. (...)

Ze zgodnych twierdzeń oskarżonych i pokrzywdzonego wynikało, że informacje które spowodowały agresywny atak na R. P., były wymysłem ich wspólnej znajomej E. P..

Przesłuchana w charakterze świadka, E. P. , potwierdziła co prawda swój udział w zorganizowaniu spotkania oskarżonych z R. P., jednak najwyraźniej nie poczuwała się do winy za sprowokowanie zaistniałego incydentu.

Podczas przesłuchania przeprowadzonego dwa dni po zdarzeniu, E. P. podjęła nieudolną próbę wykazania, że oskarżeni spotkali pokrzywdzonego przypadkowo ,,gdzieś w K.” (k. (...)). Mężczyzna rzekomo został pobity przez nieznanych sprawców przy czym stanowczo sprzeciwiał się wezwaniu pogotowia. Pozwoliła mu przenocować w swoim domu, a Ł. F. nawet zadbał o to, by przygotować mu posłanie na podłodze. W nocy pokrzywdzony miał kilka ataków padaczki i w tym czasie rozciął sobie skórę głowy uderzając o butelkę. W międzyczasie zatelefonowała do niej znajoma K. K. (1), której wyjaśniła, że P. został pobity przez nieznanych sprawców. Według jej wiedzy, to K. wezwała policję i pogotowie. Świadek początkowo upierała się przy twierdzeniu, że nie jest prawdą by oskarżeni pobili R. P., jednak ostatecznie przyznała iż zadawali mu uderzenia rękami i kopali nogami, przy czym pokrzywdzony sprowokował ich agresję ponieważ spalił dokumenty, które G. zostawił w jej domu. Potwierdziła również, że pokrzywdzony został uderzony butelką, przy czym – według jej twierdzeń – miał to zrobić G..

Przesłuchiwana przez Sąd, E. P. podtrzymała zeznania w części dotyczącej pobicia pokrzywdzonego przez oskarżonych, z tym że aktualnie wyraziła przekonanie, że było to w ramach odwetu, ponieważ w przeszłości została uderzona przez P.. Wypytywana o rozbieżności w zeznaniach, świadek nie potrafiła udzielić logicznych wyjaśnień.

Analizując depozycje E. P. nie sposób oprzeć się wrażeniu, że podczas przesłuchań starła się chronić interesy oskarżonych, w zamiarze zachowania dobrych relacji z kolegami którzy dotrzymywali jej towarzystwa w libacjach alkoholowych, a przede wszystkim Ł. F. z którym łączyły ją bliskie relacje. Ostatecznie przyznała, ze oskarżeni pobili R. P., ale jednak w dalszym ciągu starała się wesprzeć linię obrony F. przenosząc większy ciężar odpowiedzialności na współoskarżonego, a przy tym podjęła nieudolną próbę usprawiedliwienia zaistniałej sytuacji przez przypisanie R. P. wymyślonych przez siebie przewinień. Szczegółowe wypytywanie na rozprawie podważyło wiarygodność wersji o rzekomym spaleniu przez pokrzywdzonego dokumentów należących do M. G., a także stosowanie przemocy wobec E. P..

Sąd dał wiarę zeznaniom E. P. odnośnie pobicia pokrzywdzonego przez oskarżonych, natomiast uznał za nieprawdziwe informacje dotyczące rzekomych przewinień R. P. i jego ataków padaczki podczas pobytu w jej domu.

2.1.5.

Zeznania K. K. (1) k. (...)

K. K. (1) nie była świadkiem pobicia pokrzywdzonego, jednak miała istotny wpływ na przebieg wydarzeń i nie będzie przesadą twierdzenie, ze przyczyniła się do uratowania życia R. P.. Przypadkowa rozmowa telefoniczna z E. P., uświadomiła świadkowi, że słyszy odgłosy jednoznacznie wskazujące na bicie jakiegoś mężczyzny. Najwyraźniej nie mając zaufania do E. P., zdecydowała o konieczności pilnej interwencji przez powiadomienie odpowiednich służb. W wyniku jej zgłoszenia, oskarżeni przerwali brutalne pastwienie się nad swoją ofiarą i pokrzywdzony w krótkim czasie miał udzieloną pomoc medyczną.

2.1.6.

Dokumentacja medyczna leczenia pokrzywdzonego

k. (...), opinia biegłego lek. med. z zakresu chirurgii

k. (...), opinie sądowo-psychiatryczne k. (...)

W wyniku pobicia przez oskarżonych, R. P. doznał obrażeń ciała stanowiących ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kk, w szczególności urazu brzucha, rozerwania krezki jelita cienkiego z krwawieniem do jamy otrzewnowej, krwiaków okularowych obu oczu, otarć naskórka, złamania żeber 9-12 po stronie lewej, stłuczenia głowy z licznymi krwiakami, stłuczenia powłok klatki piersiowej i brzucha.

Informacje zawarte w dokumentacji medycznej stanowią wiarygodny zapis skutków agresywnych poczynań oskarżonych, a opinia wydana przez biegłego lekarza medycyny z zakresu chirurgii nie była przez strony kwestionowana i w ocenie Sądu zasługuje na walor wiarygodności. Na marginesie Sąd zauważa, że opinia z dnia 18.09.2023 r. opiera się na wstępnych ustaleniach medycznych, a kolejna opinia obejmowała pełny obraz obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego (k. (...), k. (...)).

Z opinii biegłych lekarzy psychiatrów, którą Sąd podzielił w całej rozciągliwości wynika, że Ł. F. i M. G. nie wykazują objawów choroby psychicznej ani niedorozwoju umysłowego, z tym że są osobami uzależnionymi od alkoholu a zarzucony im czyn pozostaje w związku z tym uzależnieniem. Zdaniem biegłych, celowe i konieczne jest zastosowanie wobec oskarżonych środka zabezpieczającego w postaci terapii odwykowej.

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Pkt 1, 2

Ł. F.

M. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżeni przyznali się do winy, a złożone przez nich wyjaśnienia są szczere i wiarygodne. Podane przez oskarżonych wersje znalazły potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonego i świadka E. P., a także częściowo w depozycjach K. K. (1). Ustalając stan faktyczny, Sąd miał w polu widzenia również zapis rozmowy przeprowadzonej przez K. K. (1) z dyspozytorem (...) i zeznania funkcjonariusza P. (...) M. J., który brał udział w zatrzymaniu oskarżonych. Skutki agresywnych poczynań M. G. i Ł. F. zostały szczegółowo opisane w dokumentacji medycznej leczenia pokrzywdzonego (k. 112-148) i stanowią miarodajny zbiór informacji pozwalających dokonać oceny prawnej ich postępku.

Ustalony w sprawie stan faktyczny dowodzi bezmyślności i wyjątkowej agresywności oskarżonych. Sprawcy nie poprzestali na zadaniu kilku urazów pokrzywdzonemu, lecz uparcie dążyli do wyrządzenia mu jak najcięższej dolegliwości, kilka razy ponawiali atak, nie tylko bili pięściami i kopali swoją ofiarę, ale nawet skakali po tułowiu. Szczególną agresją wyróżnił się Ł. F., który do zadania większego bólu, posłużył się pustą butelką.

Przebieg zdarzenia, w szczególności zachowanie oskarżonych i skutki ich postępku, w pełni uzasadniały przyjęcie kwalifikacji prawnej według art. 158 § 2 kk.

Powołana przez prokuratora kwalifikacja prawna jest wadliwa. Przestępstwo z art. 158 § 2 kk opiera się na winie kombinowanej, więc z oczywistych względów nie jest możliwa ocena prawna zdarzenia w kategoriach przestępstwa umyślnego z art. 156 § 1 pkt 2 kk. Określone w przepisie art. 158 § 2 kk następstwo w postaci ciężkich obrażeń ciała ofiary, nie jest skutkiem indywidualnego działania sprawcy, ponieważ między jego działaniem a obrażeniami pokrzywdzonego może nawet nie istnieć związek przyczynowy, a mimo to zachodzi odpowiedzialność na gruncie tego przepisu, o ile tylko sprawca następstwo to przewidywał lub mógł przewidzieć. Skutek w postaci ciężkich obrażeń ciała ofiary jest bowiem następstwem zajścia jako pewnej całości. Umyślne spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu wyklucza możliwość zakwalifikowania takiego działania z art. 158 § 2 kk.

Błędem prokuratora było również przypisanie oskarżonemu M. G. zachowania polegającego na biciu pokrzywdzonego butelką, co zostało szczegółowo omówione we wcześniejszej części uzasadnienia. Mając na uwadze fakt posłużenia się przez Ł. F. twardym przedmiotem, Sąd rozważył jego postępek w kategoriach normy prawnej art. 159 kk i doszedł do wniosku, że nie jest to przedmiot niebezpieczny w rozumieniu tego przepisu. W art. 159 kk ustawodawca wprowadził typ kwalifikowany w stosunku do art. 158 § 1 kk, przy czym ustalenie iż sprawca posłużył się przedmiotem wymienionym w tym artykule oczywiście miałoby wpływ na ocenę stopnia społecznej szkodliwości i wymiar kary w odniesieniu do zachowań stypizowanych w § 2 i 3 art. 158. Należy uznać za uprawnioną tezę wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24.04.2002 r. II AKa 115/02 (KZS 2002/12 poz. 57), że użycie w przepisie sformułowania ,,lub (Używa) innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu” oznacza, iż może to być jedynie taki przedmiot, którego niebezpieczeństwo użycia porównać można z niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia człowieka, jakie stwarza użycie broni palnej lub noża. Zadawanie urazów szklaną butelką niewątpliwie może wyrządzić pokrzywdzonemu większą krzywdę niż cios zadany pięścią czy nogą, jednak nie jest to przedmiot podobnie niebezpieczny jak broń palna lub nóż. Dla porównania nadmienić należy, że za taki przedmiot w orzecznictwie przyjmuje się rozbitą butelkę o ostrych krawędziach (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 18.07.2002 r., II AKa 157/02, Prokuratura i Prawo – wykładania 2003/4 poz. 24).

Przepisy ustawy z dnia 7.07.2022 r. wprowadziły zasady karania surowsze niż te, które obowiązywały w dacie popełnienia przestępstwa, w związku z czym należało uwzględnić zasadę wyrażoną w art. 4 § 1 kk.

☐

1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.5.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.6.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. F.

M. G.

Przed aresztowaniem oskarżeni prowadzili tryb życia, który zasługuje na naganną ocenę. Mimo młodego wieku, oskarżeni nie pracowali, byli pensjonariuszami schroniska dla bezdomnych, byli już karani, obaj mają skłonność do nadużywania alkoholu. Aktualnie zarzucone przestępstwo nie znajduje żadnego usprawiedliwienia, oskarżeni urządzili sobie rozciągniętą w czasie i wyjątkowo agresywną akcję dręczenia osoby, która niczym im nie zawiniła. Na korzyść oskarżonych można poczytać ich postawę w toku procesu, w szczególności przyznanie się do winy, przeproszenie pokrzywdzonego i dobrowolne zadeklarowanie finansowego zadośćuczynienia.

Wymierzając oskarżonym kary, Sąd miał na względzie okoliczności popełnienia i skutek zarzuconego przestępstwa, a także ich dotychczasowy tryb życia oraz warunki i właściwości osobiste, przy czym uwzględnił jako okoliczność łagodzącą przyznanie się do winy i wyrażenie skruchy. W odniesieniu do Ł. F. Sąd miał w polu widzenia również jego wyjątkowo złą wolę wyrażającą się w posłużeniu się butelką.

W wyniku pobicia R. P. doznał obrażeń ciała w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, przy czym aktualnie – jak wynika z jego zeznań – nie odczuwa już dolegliwości zdrowotnych. Oskarżeni zadeklarowali przekazanie pokrzywdzonemu kwot po 5000 zł tytułem zadośćuczynienia, co w ocenie Sądu wydaje się rozsądną propozycją. Oczywiście rozmiaru krzywdy, której doznał R. P., nie sposób przeliczyć na ekwiwalent pieniężny, jednak należy również zważyć, że oskarżeni nie posiadają majątku i zostali skazani na długoterminowe kary pozbawienia wolności i w tym czasie będą pozbawieni możliwości zarobkowania.

Z opinii psychiatrycznych wynika, że oskarżeni są nałogowymi alkoholikami i zarzucone im przestępstwo pozostaje w związku z ich uzależnieniem, co uzasadnia orzeczenie środka zabezpieczającego w formie terapii.

Sąd uznał, że już w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, oskarżeni powinni być poddani leczeniu odwykowemu, co wymiernie przyczyni się do ich resocjalizacji.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Orzeczenie w przedmiocie dowodów rzeczowych opiera się na przepisach podanych w wyroku. Uzasadnione było orzeczenie przepadku przedmiotu, który mógł służyć do popełnienia przestępstwa, natomiast zabezpieczone od oskarżonego Ł. F. spodnie podlegały zwrotowi jako dowód rzeczowy nie mający żadnego związku z czynem zabronionym.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonych, Sąd zwolnił ich od kosztów.

Ustalając wysokość wynagrodzenia dla obrońców z urzędu, Sąd miał na uwadze zasady określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 14.05.2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, przy uwzględnieniu liczny terminów rozprawy i nakładu pracy adwokata.

1.1Podpis