Treść orzeczenia II K 21/18 - Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Częstochowie

II K 21/18 - wyrok Sąd Okręgowy w Częstochowie z 2019-12-02

Sygn. akt II K 21/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 02 grudnia 2019 roku

Sąd Okręgowy w Częstochowie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Sądu Okręgowego Marcin Buzdygan

Protokolant: Joanna Niedźwiedź

w obecności Prokuratora Romana Kaweckiego

po rozpoznaniu w dniach 23 kwietnia 2018 roku, 28 maja 2018 roku, 2 lipca 2018 roku 10 września 2018 roku, 29 października 2018 roku, 10 grudnia 2018 roku, 07 marca 2019 roku, 01 kwietnia 2019 roku, 15 maja 2019 roku, 01 lipca 2019 roku, 26 sierpnia 2019 roku, 09 października 2019 roku, 04 listopada 2019 roku, 02 grudnia 2019 roku

sprawy R. B. (1) , syna G. i I. z domu T., urodzonego (...) w S.

oskarżonego o to że:

I. w okresie od 10 lutego 2016 roku do dnia 16 kwietnia 2016 roku w Z., działając w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do zamiaru sprowadzenia z zagranicy samochodów osobowych dla A. L. (1), przywłaszczył na jego szkodę, przekazane mu tytułem zaliczki na zakup samochodów pieniądze w kwocie łącznej 282.350 złotych i tak:

-: w 10 lutego 2016 roku, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do zamiaru sprowadzenia z zagranicy samochodu osobowego marki S. (...) rok produkcji (...), przywłaszczył, przekazane mu tytułem zaliczki na zakup tego samochodu pieniądze w kwocie 4500 euro, co odpowiada kwocie 19350 złotych,
-: w dniu 16 lutego 2016 roku po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do zamiaru sprowadzenia z zagranicy samochodu osobowego marki S. (...), rok produkcji (...), numer (...): (...), przywłaszczył przekazane mu tytułem zaliczki na zakup tego samochodu pieniądze w kwocie 32.000 złotych,
-: w dniu 16 lutego 2016 roku w Z. po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do zamiaru sprowadzenia z zagranicy samochodu marki (...), rok produkcji (...), numer (...): (...), przywłaszczył przekazane mu tytułem zaliczki na zakup tego samochodu pieniądze w kwocie 32.000 złotych,
-: w dniu 4 marca 2016 roku w Z. po uprzednim wprowadzeniu w błąd, co do zamiaru sprowadzenia z zagranicy samochodu osobowego marki O. (...), rok produkcji (...), numer (...): (...), przywłaszczył przekazane mu tytułem zaliczki na zakup tego samochodu pieniądze w kwocie 32.000 złotych,
-: w dniu 08 marca 2016 roku w Z. po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do zamiaru sprowadzenia z zagranicy samochodu osobowego marki O. (...), rok produkcji (...), numer (...): (...), przywłaszczył przekazane mu tytułem zaliczki na zakup tego samochodu pieniądze w kwocie 42.000 złotych,
-: w dniu 16 kwietnia 2016 roku w Z. po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do zamiaru sprowadzenia z zagranicy samochodu osobowego marki B. (...), rok produkcji(...), numer (...): (...), przywłaszczył przekazane mu tytułem zaliczki na zakup tego samochodu pieniądze w kwocie 125.000 złotych,

przy czym łączna kwota przywłaszczonych pieniędzy wyniosła 282.350 złotych,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk,

II. w dniu 5 kwietnia 2016 roku w Z. województwa (...), działając jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do bycia prawnym dysponentem samochodu osobowego marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...), rok produkcji (...), numer (...): (...), wartości 18 000 złotych, - który został mu powierzony mu przez J. G. i na jego szkodę tym czynem przywłaszczony, - poprzez posłużenie się poświadczającymi nieprawdę umowami jego kupna dla firmy (...) z/s w C., przyjął tytułem jego zakupu kwotę 20000 złotych, którą następnie przywłaszczył, na szkodę A. L. (1),

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk, art. 270 § 1 kk i art. 284 § 2 kk w zw. z 11 § 2 kk,

III. w dniu 4 listopada 2013 roku G. województwa (...), działając jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do bycia prawnym dysponentem samochodu osobowego marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...), rok produkcji (...) numer (...): (...), o wartości 40 000 złotych, - który został mu powierzony przez J. G. i na jego szkodę tym czynem przywłaszczony, - przyjął tytułem jego zakupu kwotę 32 000 złotych, którą następnie przywłaszczył, na szkodę D. M.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 284 § 2 kk w zw. z 11 § 2 kk ,

IV. w dniu 4 lipca 2014 roku w C. województwa (...), działając jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do bycia prawym dysponentem samochodu osobowego marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...), rok produkcji (...), numer (...): (...), o wartości 40 000 złotych, - który został mu powierzony przez J. G. i na jego szkodę tym czynem przywłaszczony, przyjął tytułem jego zakupu kwotę 32 000 złotych, którą następnie przywłaszczył, na szkodę B. R.,

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 284 § 2 kk w zw. z 11 § 2 kk ,

V. w dniu 5 kwietnia 2016 roku w Z. województwa (...), działając jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do bycia prawnym dysponentem samochodu osobowego marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...), rok produkcji (...), numer(...): (...), o wartości około 32 000 złotych, - który został mu powierzony przez D. R. i na jego szkodę przywłaszczony tym czynem, - poprzez posłużenie się poświadczającymi nieprawdę umowami jego kupna dla firmy (...) z/s w C., przyjął tytułem jego zakupu kwotę 29 000 złotych, którą następnie przywłaszczył, na szkodę A. L. (1),

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk i art. 284 § 2 kk w zw. z 11 § 2 kk,

VI. we wrześniu 2016 roku w Z. przywłaszczył przekazany mu do użytkowania samochód osobowy marki F. (...) nr rej (...), wartości około 30.000 złotych na szkodę A. L. (1),

tj. o czyn z art. 284 § 2 kk

orzeka:

1. uznaje oskarżonego R. B. (1) (w ramach czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od 10 lutego 2016 roku do 16 kwietnia 2016 roku w Z., województwa (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C.:

- w okresie od 10 lutego do 16 lutego 2016 roku wprowadził w błąd A. L. (1) co do zamiaru dostarczenia mu samochodu osobowego marki S. (...) rok prod. (...) i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 4.500 (...)(19.350 zł) przekazanych przez A. L. (1) tytułem zaliczki na poczet umowy kupna – sprzedaży tego pojazdu,

- w dniu 16 lutego 2016 roku wprowadził w błąd A. L. (1) co do zamiaru wywiązania się z umowy kupna - sprzedaży samochodu osobowego marki S. (...) rok prod.(...) nr (...) (...) i dostarczenia samochodu A. L. (1) i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych przez A. L. (1) tytułem zapłaty za ten pojazd,

- w dniu 16 lutego 2016 roku wprowadził w błąd A. L. (1) co do zamiaru wywiązania się z umowy kupna - sprzedaży samochodu osobowego marki V. (...) rok prod. (...) nr (...) (...) i dostarczenia samochodu A. L. (1) i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych przez A. L. (1) tytułem zapłaty za ten pojazd,

- w dniu 04 marca 2016 roku wprowadził w błąd A. L. (1) co do zamiaru wywiązania się z umowy kupna - sprzedaży samochodu osobowego marki O. (...) rok prod.(...) nr (...) (...) i dostarczenia samochodu A. L. (1) i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych przez A. L. (1) tytułem zapłaty za ten pojazd,

- w dniu 08 marca 2016 roku wprowadził w błąd A. L. (1) co do zamiaru wywiązania się z umowy kupna - sprzedaży samochodu osobowego marki O. (...) rok prod. (...) nr (...) (...) i dostarczenia samochodu A. L. (1) i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 42.000 zł przekazanych przez A. L. (1) tytułem zapłaty za ten pojazd,

- w dniu 16 kwietnia 2016 roku wprowadził w błąd A. L. (1) co do zamiaru wywiązania się z umowy kupna - sprzedaży samochodu osobowego marki (...) rok prod.(...)nr(...) (...) i dostarczenia samochodu A. L. (1) i doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 125.000 zł przekazanych przez A. L. (1) tytułem zapłaty za ten pojazd,

i w efekcie doprowadził A. L. (1) do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 282.350 zł to jest występku z art. 286 § 1 kk w związku z art. 294 § 1 kk i w związku z art. 12 § 1 kk i za to na mocy art. 294 § 1 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza oskarżonemu R. B. (1) karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 50 (pięćdziesiąt) zł;

2. uznaje oskarżonego R. B. (1) (w ramach czynów opisanych w punkcie II i V części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu dopuścił się ciągu przestępstw w ten sposób, że:

a) w dniu 5 kwietnia 2016 roku w Z. województwa (...), działając jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się podrobioną umową kupna – sprzedaży samochodu R. (...) nr rej. (...), rok prod. (...), nr (...) (...), wprowadził w błąd A. L. (1), co do rzeczywistego właściciela tego samochodu oraz co do bycia prawnym dysponentem tego pojazdu, a następnie poprzez zawarcie z A. L. (1) umowy kupna – sprzedaży tego pojazdu doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 20.000 zł przekazanych przez A. L. (1) tytułem zapłaty za w/w pojazd i jednocześnie działając w ten sposób przywłaszczył sobie powierzony mu przez J. G. na podstawie umowy najmu w/w pojazd o wartości 18.000 zł na szkodę J. G., to jest występku z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk oraz art. 284 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk,

b) w dniu 5 kwietnia 2016 roku w Z. województwa (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C., posługując się podrobioną umową kupna – sprzedaży samochodu R. (...) nr rej. (...), rok prod. (...), numer (...) (...), wprowadził w błąd A. L. (1), co do rzeczywistego właściciela tego samochodu oraz co do bycia prawnym dysponentem tego pojazdu, a następnie poprzez zawarcie z A. L. (1) umowy kupna – sprzedaży tego pojazdu doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 29.000 zł przekazanych przez A. L. (1) tytułem zapłaty za w/w pojazd i jednocześnie działając w ten sposób przywłaszczył sobie powierzony mu przez D. R. na podstawie umowy najmu w/w pojazd o wartości 32.000 zł na szkodę D. R., to jest występku z art. 286 § 1 kk i art. 270 § 1 kk oraz art. 284 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk

i za to na mocy art. 286 § 1 kk w związku z art. 91 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 3 kk i art. 33 § 1,2 i 3 kk skazuje oskarżonego na jedną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz jedną karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 50 (pięćdziesiąt) zł;

3. uznaje oskarżonego R. B. (1) (w ramach czynów opisanych w punkcie III i IV części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu dopuścił się ciągu przestępstw w ten sposób, że:

a) w dniu 4 listopada 2013 roku G. województwa (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd D. M., co do rzeczywistego właściciela samochodu marki R. (...) nr rej. (...), rok prod. (...)numer (...) (...) oraz co do bycia prawnym dysponentem tego pojazdu, a następnie poprzez zawarcie z D. M. umowy kupna – sprzedaży tego pojazdu doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych przez D. M. tytułem zapłaty za w/w pojazd i jednocześnie działając w ten sposób przywłaszczył sobie powierzony mu przez J. G. na podstawie umowy najmu w/w pojazd o wartości 40.000 zł na szkodę J. G., to jest występku z art. 286 § 1 kk oraz art. 284 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk,

b) w dniu 4 lipca 2014 roku w C. województwa (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako przedstawiciel firmy (...) z/s w C., wprowadził w błąd B. R., co do rzeczywistego właściciela samochodu R. (...) nr rej. (...), rok prod. (...), numer (...) (...) oraz co do bycia prawnym dysponentem tego pojazdu, a następnie poprzez zawarcie z B. R. umowy kupna – sprzedaży tego pojazdu doprowadził go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych przez B. R. tytułem zapłaty za w/w pojazd i jednocześnie działając w ten sposób przywłaszczył sobie powierzony mu przez J. G. na podstawie umowy najmu w/w pojazd o wartości 40.000 zł na szkodę J. G., to jest występku z art. 286 § 1 kk oraz art. 284 § 2 kk przy zastosowaniu art. 11 § 2 kk

4. uznaje oskarżonego R. B. (1) (w ramach czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w dniu 04 kwietnia 2016 roku, w K., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przywłaszczył sobie powierzony mu przez A. L. (1) samochód osobowy marki F. (...) nr rej (...), o wartości 30.000 złotych na szkodę A. L. (1) to jest występku z art. 284 § 2 kk i za to na mocy art. 284 § 2 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 50 (pięćdziesiąt) zł;

5. na podstawie art. 91 § 2 kk i art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone wobec oskarżonego R. B. (1) w punktach 1 (pierwszym), 2 (drugim), 3 (trzecim) i 4 (czwartym) kary łączy i jako kary łączne orzeka karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek ustalając, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 50 (pięćdziesiąt) zł;

6. na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego R. B. (1) obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych A. L. (1) przestępstwami opisanymi w punktach 1, 2 i 4 wyroku zasądzając od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego A. L. (1) kwotę 266.350 (dwieście sześćdziesiąt sześć tysięcy trzysta pięćdziesiąt) zł;

7. na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego R. B. (1) obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej D. R. przestępstwem opisanym w punkcie 2 podpkt b) wyroku zasądzając od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego D. R. kwotę 32.000 (trzydzieści dwa tysiące) zł;

8. na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego R. B. (1) obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej D. M. przestępstwem opisanym w punkcie 3 podpkt a) wyroku zasądzając od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego D. M. kwotę 32.000 (trzydzieści dwa tysiące) zł;

9. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić dowody rzeczowe zawarte w aktach sprawy: na kartach 123 – 131, 167 – 168, 524 oskarżycielowi posiłkowemu A. L. (1), na karcie 513 oskarżonemu R. B. (1);

10. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego R. B. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego A. L. (1) kwotę 9.120 (dziewięć tysięcy sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków;

11. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego od opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 21/18

Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

R. B. (1)

punkt 1 sentencji wyroku, punkt I aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżony R. B. (1) zajmował się sprowadzaniem samochodów z terenu (...)w celu ich dalszej odsprzedaży na terenie (...). Działał w imieniu firmy (...) z/s w C., którą kierował samodzielnie. A. L. (1) zajmował się podobną działalnością. W lutym 2016 roku oskarżony R. B. (1) przekazał A. L. (1) listę (...), które będą dostępne tzn. które będzie mógł sprowadzić z(...). A. L. (1) wybrał z tej listy (...), które chciałby kupić a następnie sprzedać na terenie (...). Oskarżony R. B. (1) zapewnił A. L. (1), że samochody te zakupi w (...), przywiezie na teren(...) i dostarczy je pokrzywdzonemu. Następnie oskarżony R. B. (1) wystawiał A. L. (1) faktury na te samochody zapewniając, że już zakupił je w (...), tylko chwilę musi poczekać zanim zostaną sprowadzone do (...). Oskarżony R. B. (1) pokazywał A. L. zdjęcia tych pojazdów i w związku z tym oraz na podstawie zapewnień oskarżonego, A. L. płacił oskarżonemu za te samochody kwoty, które oskarżony określał m.in. na fakturach, które wystawiał w imieniu firmy (...). Kwoty te A. L. przekazywał oskarżonemu w Z. i tam też umawiali się odnośnie tych samochodów.

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

Zeznania świadka A. H.

k. 107-108, 331, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 54-55

zeznania świadka R. N.

k. 31, 305

zeznania świadka Ł. M.

k. 53, 305

zeznania świadka M. J.

k. 452

W okresie między 10 a 16 lutego 2016 roku A. L. (1) przekazał oskarżonemu R. B. (1) pieniądze w kwocie 4.500 (...) (19.350 zł) na poczet zakupu samochodu S. (...) z 2012 roku, który był na liście wymienionej wcześniej. 10 lutego A. L. przekazał część tej kwoty, a resztę przekazał 16 lutego i wtedy zostało wystawione pokwitowanie. Oskarżony R. B. (1) wystawił pokwitowanie na kwotę 4.500(...), zobowiązując się jednocześnie do dostarczenia tego samochodu pokrzywdzonemu do dnia 23.02.2016 roku. A. L. był zobowiązany dopłacić kwotę 2.000 (...) po sprowadzeniu samochodu. Oskarżony R. B. (1) nie dostarczył tego samochodu pokrzywdzonemu A. L. i nie zwrócił mu pieniędzy w kwocie 4.500 (...)przekazanych tytułem zaliczki.

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

pokwitowanie

k. 11, 129

W dniu 16 lutego 2016 roku A. L. (1) przekazał oskarżonemu R. B. kwotę 32.000 zł na poczet zakupu samochodu S. (...) rok produkcji (...), nr (...) (...). Samochód ten oskarżony zobowiązał się sprowadzić dla A. L.. Oskarżony R. B. działając w imieniu firmy (...) wystawił fakturę VAT nr (...) z dnia 16.02.2016 roku, z której wynikało, iż firma (...) sprzedała w/w samochód firmie (...) za kwotę 32.000 zł. Oskarżony w pisemnym oświadczeniu zobowiązał się do przekazania A. L. tego pojazdu wraz z dokumentacja(...) do dnia 29.02.2016 roku. Oskarżony R. B. nie dostarczył tego samochodu pokrzywdzonemu A. L. i nie zwrócił mu pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych tytułem zapłaty za ten pojazd. Następnie w dniu 22 marca 2016 roku oskarżony R. B. sprzedał w/w samochód G. K. za kwotę 30.000 zł działając w imieniu firmy (...).

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

Zeznania świadka G. K.

k. 34, 304 – 305

faktura nr (...)

k. 9, 125

oświadczenie

k. 10, 128

faktura nr (...)

k. 37

kopia (...)

k. 38 - 39

W dniu 16 lutego 2016 roku A. L. (1) przekazał oskarżonemu R. B. kwotę 32.000 zł na poczet zakupu samochodu V. (...) rok produkcji (...), nr (...) (...). Samochód ten oskarżony zobowiązał się sprowadzić dla A. L.. Oskarżony R. B. działając w imieniu firmy (...) wystawił fakturę VAT nr (...) z dnia 16.02.2016 roku, z której wynikało, iż firma (...) sprzedała w/w samochód firmie (...) za kwotę 32.000 zł. Oskarżony w pisemnym oświadczeniu zobowiązał się do przekazania A. L. tego pojazdu wraz z dokumentacja (...) do dnia 29.02.2016 roku. Oskarżony R. B. nie dostarczył tego samochodu pokrzywdzonemu A. L. i nie zwrócił mu pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych tytułem zapłaty za ten pojazd. Następnie w dniu 15 marca 2016 roku oskarżony R. B. sprzedał w/w samochód M. S. za kwotę 31.000 zł działając w imieniu firmy (...).

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

faktura (...)

k. 8, 126

oświadczenie

k. 10,128

zeznania świadka M. S.

k. 40, 305

faktura nr (...)

k. 67

informacja

k. 68

W dniu 04 marca 2016 roku A. L. (1) przekazał oskarżonemu R. B. kwotę 32.000 zł na poczet zakupu samochodu O. (...) rok produkcji (...), nr(...) (...). Samochód ten oskarżony zobowiązał się sprowadzić dla A. L.. Oskarżony R. B. działając w imieniu firmy (...) wystawił fakturę VAT nr (...) z dnia 04.03.2016 roku, z której wynikało, iż firma (...) sprzedała w/w samochód firmie (...) za kwotę 32.000 zł. Oskarżony przekazał A. L. jeden kluczyk od tego auta oraz dokument (...). Oskarżony R. B. nie dostarczył tego samochodu pokrzywdzonemu A. L. i nie zwrócił mu pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych tytułem zapłaty za ten pojazd. Następnie w dniu 02 czerwca 2016 roku oskarżony R. B. sprzedał w/w samochód G. W. (1) za kwotę 26.700 zł działając w imieniu firmy (...). Wraz z samochodem oskarżony przekazał nabywcy tylko jeden kluczyk oraz (...) fakturę, która dotyczyła innego pojazdu. Z tego powodu G. W. nie mógł zarejestrować tego pojazdu, a po pewnym czasie spotkał się z A. L., który przekazał mu drugi kluczyk oraz oryginalny dokument (...) w zamian za pieniądze w kwocie 5.000 zł.

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

faktura nr (...)

k. 6, 127

dokument(...)

k. 14-15

zeznania świadka G. W. (1)

k. 27, 304

faktura nr (...)

k. 28

W dniu 08 marca 2016 roku A. L. (1) przekazał oskarżonemu R. B. kwotę 42.000 zł na poczet zakupu samochodu O. (...) rok produkcji (...), nr (...) (...). Samochód ten oskarżony zobowiązał się sprowadzić dla A. L.. Oskarżony R. B. działając w imieniu firmy (...) wystawił fakturę VAT nr (...) z dnia 08.03.2016 roku, z której wynikało, iż firma (...) sprzedała w/w samochód firmie (...) za kwotę 42.000 zł. Oskarżony R. B. nie dostarczył tego samochodu pokrzywdzonemu A. L. i nie zwrócił mu pieniędzy w kwocie 42.000 zł przekazanych tytułem zapłaty za ten pojazd. Następnie w dniu 12 kwietnia 2016 roku oskarżony R. B. sprzedał w/w samochód R. F. za kwotę 42.000 zł działając w imieniu firmy (...).

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

faktura nr (...)

k. 7, 124

częściowo zeznania świadka R. F.

k. 73, 451-452

faktura nr (...)

k. 75

W dniu 16 kwietnia 2016 roku A. L. (1) przekazał oskarżonemu R. B. kwotę 125.000 zł na poczet zakupu samochodu (...) rok produkcji (...), nr (...) (...). Samochód ten oskarżony zobowiązał się sprowadzić dla A. L.. Oskarżony R. B. działając w imieniu firmy (...) wystawił fakturę VAT nr (...) z dnia 16.04.2016 roku, z której wynikało, iż firma (...) sprzedała w/w samochód firmie (...) za kwotę 125.000 zł. Oskarżony R. B. nie dostarczył tego samochodu pokrzywdzonemu A. L. i nie zwrócił mu pieniędzy w kwocie 125.000 zł przekazanych tytułem zapłaty za ten pojazd.

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

faktura nr (...)

k. 18, 123

1.1.2.

R. B. (1)

punkt 2 podpkt a) sentencji wyroku, punkt II aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

J. G. prowadził działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu samochodów. W ramach tej działalności dysponował m.in. trzema samochodami R. (...) o numerach rejestracyjnych: (...). W 2015 roku J. G. wynajął samochód o nr (...) o wartości 18.000 zł oskarżonemu R. B. (1), który miał go wykorzystywać do usług (...). Nie została sporządzona pisemna umowa najmu. Następnie oskarżony R. B. (1) wszedł w posiadanie podrobionej umowy kupna tego samochodu, na mocy, której w dniu 05 kwietnia 2016 roku J. G. miał sprzedać samochód R. (...) o nr rej. (...) nr (...) (...) firmie (...) za kwotę 20.000 zł. Na umowie tej został podrobiony podpis J. G.. Oskarżony R. B. (1) zaproponował A. L. (1), iż sprzeda mu ten samochód, a na dowód, iż ma prawo nim dysponować okazał w/w umowę kupna. A. L. (1) zdecydował się zakupić ten samochód i w dniu 05 kwietnia 2016 roku doszło do zawarcia transakcji między A. L. (1) i oskarżonym, na mocy, której A. L. (1) nabył od firmy (...) w imieniu, której występował oskarżony, samochód R. (...) o nr rej. (...) za kwotę 20.000 zł. Po dokonaniu tej sprzedaży oskarżony poinformował J. G., że nadal chce go wynajmować i zawarł z nim umowę najmu w dniu 01 lipca 2016 roku. W toku postępowania samochód ten został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji, a następnie wydany J. G. w dniu 20.12.2017 roku.

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

zeznania świadka J. G.

k. 148, 347-348, 421

umowa

k. 52, 168

umowa

k. 52, 169

umowa najmu

149-152

dokument

k. 161

1.1.3.

R. B. (1)

punkt 2 podpkt b) sentencji wyroku, punkt V aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Samochód R. (...) o nr rej. (...) pierwotnie stanowił własność J. G.. Następnie został on sprzedany przez oskarżonego R. B. (1) B. R. (punkt 1.1.5). W dniu 08 czerwca 2015 roku B. R. sprzedał samochód R. (...) o nr rej. (...) nr(...) (...) swojemu synowi D. R. za kwotę 32.000,01 zł. Następnie D. R. wynajął samochód o nr (...) oskarżonemu R. B. (1), który miał go wykorzystywać do usług (...) Nie została sporządzona pisemna umowa najmu. Następnie oskarżony R. B. (1) wszedł w posiadanie podrobionej umowy kupna tego samochodu, na mocy, której w dniu 08 marca 2016 roku J. G. miał sprzedać samochód R. (...) o nr rej. (...) nr (...) (...) firmie (...) za kwotę 29.000 zł. Na umowie tej został podrobiony podpis J. G.. Oskarżony R. B. (1) zaproponował A. L. (1), iż sprzeda mu ten samochód, a na dowód, iż ma prawo nim dysponować okazał w/w umowę kupna. A. L. (1) zdecydował się zakupić ten samochód i w dniu 05 kwietnia 2016 roku doszło do zawarcia transakcji między A. L. (1) i oskarżonym, na mocy, której A. L. (1) nabył od firmy (...) w imieniu, której występował oskarżony, samochód R. (...) o nr rej. (...) za kwotę 29.000 zł. Po dokonaniu tej sprzedaży oskarżony poinformował J. G., że nadal chce go wynajmować i zawarł z nim umowę najmu w dniu 01 lipca 2016 roku. W toku postępowania samochód ten został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji, a następnie wydany J. G. w dniu 08.11.2017 roku.

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

zeznania świadka J. G.

k. 148, 347-348, 421

zeznania świadka B. R.

k. 43-44, 242, 303-304, 422

zeznania świadka D. R.

k. 135-136, 366-367

umowa kupna

k. 130, 131

umowa najmu

k. 157-160

dokumenty

k. 162-163

faktura nr (...)

k. 46

faktura nr (...)

k. 244

1.1.4.

R. B. (1)

punkt 3 podpkt a) sentencji wyroku, punkt III aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

J. G. prowadził działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu samochodów. W ramach tej działalności dysponował m.in. trzema samochodami R. (...) o numerach rejestracyjnych: (...). Latem 2013 roku J. G. wynajął samochód o nr (...) nr (...) (...) o wartości 40.000 zł oskarżonemu R. B. (1), który miał go wykorzystywać do usług (...). Nie została sporządzona pisemna umowa najmu. Następnie oskarżony zaproponował D. M., iż sprzeda mu ten samochód informując go, iż jest on własnością firmy (...) w imieniu, której występuje i może nim rozporządzać. D. M. zdecydował się zakupić ten samochód i w dniu 04 listopada 2013 roku doszło do zawarcia transakcji między D. M. i oskarżonym, na mocy, której D. M. nabył od firmy (...) w imieniu, której występował oskarżony, samochód R. (...) o nr rej. (...) nr (...) (...) za kwotę 32.000 zł. Po dokonaniu tej sprzedaży oskarżony poinformował J. G., że nadal chce go wynajmować i zawarł z nim umowę najmu w dniu 01 lipca 2016 roku. W toku postępowania samochód ten został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji, a następnie wydany J. G. w dniu 23.12.2017 roku.

zeznania świadka J. G.

k. 148, 347-348, 421

zeznania świadka D. M.

k. 60, 275, 329 – 331, 422

faktura nr (...)

k. 239, 273

umowa najmu

k. 153 - 157

dokumenty

k. 162

1.1.5.

R. B. (1)

punkt 3 podpkt b) sentencji wyroku, punkt IV aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

J. G. prowadził działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu samochodów. W ramach tej działalności dysponował m.in. trzema samochodami R. (...) o numerach rejestracyjnych: (...). W pierwszej połowie 2014 roku J. G. wynajął samochód o nr (...) nr (...) (...) o wartości 40.000 zł oskarżonemu R. B. (1), który miał go wykorzystywać do usług transportowych. Nie została sporządzona pisemna umowa najmu. Następnie oskarżony zaproponował B. R., iż sprzeda mu ten samochód informując go, iż jest on własnością firmy (...) w imieniu, której występuje i może nim rozporządzać. B. R. zdecydował się zakupić ten samochód i w dniu 04 lipca 2014 roku doszło do zawarcia transakcji między B. R. i oskarżonym, na mocy, której B. R. nabył od firmy (...) w imieniu, której występował oskarżony, samochód R. (...) o nr rej. (...) nr (...) (...) za kwotę 32.000 zł. Po dokonaniu tej sprzedaży oskarżony poinformował J. G., że nadal chce go wynajmować i zawarł z nim umowę najmu w dniu 01 lipca 2016 roku. W toku postępowania samochód ten został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji, a następnie wydany J. G. w dniu 08.11.2017 roku.

zeznania świadka J. G.

k. 148, 347-348, 421

zeznania świadka B. R.

k. 43-44, 242, 303-304, 422

faktura nr (...)

k. 46

umowa najmu

k. 157-160

dokumenty

k. 162-163

1.1.6.

R. B. (1)

punkt 4 wyroku, punkt VI aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

A. L. (1) był właścicielem samochodu F. (...) nr rej. (...) o wartości 30.000 zł. W kwietniu 2016 roku oskarżony R. B. (1) poinformował A. L. (1), iż zna osobę, która jest zainteresowana kupnem takiego pojazdu. W związku z tym A. L. (1) przekazał oskarżonemu samochód F. (...) nr rej. (...), aby pokazał go klientowi, który miał być zainteresowany jego zakupem. Następnie oskarżony R. B. (1) podrobił umowę kupna na mocy, której w dniu 04 kwietnia 2016 roku A. L. (1) miał sprzedać samochód F. (...) nr rej. (...) firmie (...) za kwotę 23.000 zł. Następnie oskarżony zaproponował D. M., iż sprzeda mu ten samochód okazując mu jednocześnie w/w umowę. D. M. zgodził się i w dniu 04 kwietnia 2016 roku oskarżony działając w imieniu firmy (...) sprzedał ten samochód D. M. za kwotę 24.000 zł. A. L. (1) nie odzyskał samochodu F. (...) nr rej. (...).

zeznania świadka A. L. (1)

k. 1-2, 22-23, 50-51, 102-103, 172, 216-217, 295-296, 348-349, 421-422, 527-528, akta PR 1 Ds. 318.2017 k. 10-11, 119-120

zeznania świadka D. M.

k. 60, 275, 329 – 331, 422

zeznania świadka R. N.

k. 31, 305

karta pojazdu

k. 12-13

umowa

k. 327-328

0.1. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

R. B. (1)

punkt 1 wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

dokonanie przez oskarżonego zwrotu pieniędzy A. L. (1)

wyjaśnienia oskarżonego R. B. (1)

k. 140, 209-210, 295, 514-516

zapisy rozmów

k. 513

zeznania świadka G. B. (1)

k. 542-543

nie zawarcie umowy sprzedaży samochodu R. (...) nr rej. (...) przez oskarżonego z B. R.

wyjaśnienia oskarżonego R. B. (1)

k. 140, 209-210, 295, 514-516

sprzedaż samochodu F. (...) nr rej. (...) przez A. L. (1) oskarżonemu R. B. (1)

wyjaśnienia oskarżonego R. B. (1)

k. 140, 209-210, 295, 514-516

1.OCena DOWOdów

1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1, 1.1.2, 1.1.3, 1.1.6,

zeznania świadka A. L. (1)

Zeznania świadka są konsekwentne, spójne, logiczne, mają potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego i w pozostałym materiale dowodowym sprawy, na którym oparł się Sąd. W szczególności znajdują potwierdzenie w dokumentach przedłożonych przez A. L. (1) i pozostałych pokrzywdzonych. Ponadto jego zeznania znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków J. G., B. R., R. N., G. K., M. S., Ł. M., D. M., D. R., G. W. (1), A. H., M. J.. Brak jest wiarygodnych dowodów, które poddawałyby w wątpliwość prawdomówność świadka. Sam fakt pokrzywdzenia nie wpływa negatywnie na ocenę jego zeznań.

zeznania świadków: A. H., R. N., Ł. M., M. J., G. K., M. S., G. W. (1)

częściowo zeznania świadka R. F.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie, w jakim stwierdził, że nabył samochód O. (...) od oskarżonego R. B. (1), co potwierdza faktura zawarta w aktach sprawy.

zeznania świadka G. B. (1)

Zeznania świadka są konsekwentne, spójne, logiczne, mają potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego oraz dowodach, które Sąd uznał za wiarygodne. W szczególności znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadka A. L. (1), jak też w dokumentach przedłożonych przez świadków w toku postepowania. Zeznania swiadka nie potwierdziły tez podnoszonych przez oskarżonego i świadek ten nie miał żadnej wiedzy na temat rozliczeń oskarżonego z A. L. (1).

1.1.2, 1.1.3, 1.1.4, 1.1.5

zeznania świadka J. G.

Zeznania świadka są konsekwentne, spójne, logiczne, mają potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego oraz dowodach, które Sąd uznał za wiarygodne. W szczególności znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadka A. L. (1), jak też w dokumentach przedłożonych przez świadków w toku postepowania. Brak jest wiarygodnych dowodów, które poddawałyby w wątpliwość prawdomówność świadka. Sam fakt pokrzywdzenia nie wpływa negatywnie na ocenę jego zeznań.

zeznania świadków B. R., D. R.

Zeznania świadków są konsekwentne, zgodne, spójne, logiczne, wzajemnie się uzupełniają, mają potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego oraz dowodach, które Sąd uznał za wiarygodne. W szczególności znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadka A. L. (1), J. G., jak też w dokumentach przedłożonych przez świadków w toku postepowania. Brak jest wiarygodnych dowodów, które poddawałyby w wątpliwość prawdomówność świadków. Sam fakt pokrzywdzenia nie wpływa negatywnie na ocenę ich zeznań.

1.1.4, 1.1.6

zeznania świadka D. M.

Zeznania świadka są konsekwentne, spójne, logiczne, mają potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego oraz dowodach, które Sąd uznał za wiarygodne. W szczególności znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadka A. L. (1), J. G., jak też w dokumentach przedłożonych przez świadków w toku postepowania. Brak jest wiarygodnych dowodów, które poddawałyby w wątpliwość prawdomówność świadka. Sam fakt pokrzywdzenia nie wpływa negatywnie na ocenę jego zeznań.

1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1, 1.1.2, 1.1.3, 1.1.4, 1.1.5, 1.1.6

wyjaśnienia oskarżonego R. B. (1)

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, albowiem są one nielogiczne, wewnętrznie sprzeczne, gołosłowne, sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, zmierzają jedynie do uniknięcia odpowiedzialności karnej i pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym sprawy, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy i który uznał za wiarygodny. Wyjaśnieniom oskarżonego przeczą zeznania świadków A. L. (1), J. G., B. R., R. N., G. K., M. S., Ł. M., D. M., D. R., G. W. (1), A. H., M. J.. Oskarżony kilkukrotnie podkreślał w swoich wyjaśnieniach, że posiada nagrania rozmów, które potwierdzają dokonanie przez niego zwrotu pieniędzy A. L. (1), lecz twierdzenia te były gołosłowne, gdyż dostarczone przez niego nagrania rozmów odtworzone na rozprawie (k. 527) w żaden sposób nie potwierdzają tych tez. Fakt zwrotu pieniędzy przez oskarżonego miały też potwierdzać zeznania świadka G. B. (1), lecz świadek nie potwierdził twierdzeń oskarżonego. W tym miejscu należy zauważyć, iż z zeznań świadka G. B. wynika, iż oskarżony nie informował go o jakichkolwiek kłopotach w rozliczeniach z A. L. (1). Gdyby faktycznie oskarżony miał takie kłopoty wywołane zachowaniem A. L. (1), to zapewne żaliłby się G. B. (1), z którym spędzał sporo czasu w swoich wyjazdach po samochody do (...). W tym zakresie wyjaśnieniom oskarżonego przeczą zeznania świadka A. L. (1), z których wynika jednoznacznie, iż oskarżony nie zwrócił mu pieniędzy, które pokrzywdzony przekazał mu tytułem zapłaty za samochody opisane w punkcie 1 i 4 sentencji wyroku. Gołosłowne są również wyjaśnienia, w których oskarżony podał, że posiada dokument zakupu samochodu F. (...) (punkt 4 wyroku) od A. L. (1). Mimo zapewnień w tym zakresie oskarżony nie przedstawił takiego dokumentu. Nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego są wyjaśnienia oskarżonego, w których opisywał przyczyny wystawiania faktur na samochody, które miał sprowadzić dla A. L. (1). Gdyby faktycznie oskarżony dostarczył te samochody A. L. (1) i wystawił tylko faktury in (...), to w przypadku zwrotu tych samochodów przez A. L. (1), oskarżony zapewne domagałby się zwrotu również wystawionych przez siebie faktur, a nie polegałby jedynie na zapewnieniu, że A. L. (1) je zniszczy. Nadmienić należy, iż z zeznań wszystkich w/w świadków wynika, iż oskarżony stosował te metody wobec nich, kilkukrotnie sprzedawał samochody, za które pobierał od pokrzywdzonych pieniądze. Kompletnie niewiarygodne są również wyjaśnienia oskarżonego odnośnie trzech samochodów R. (...), gdyż nie wytrzymują one krytyki w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego, jak też pozostają w oczywistej sprzeczności z zeznaniami świadków J. G., A. L. (1), B. R. i D. R. oraz dokumentami zawartymi w aktach sprawy. Twierdzenie, iż 2 samochody R. (...) przekazał A. L. (1), jako zabezpieczenie otrzymanych od niego zaliczek na poczet sprowadzenia samochodów jest nielogiczne, gdyż oskarżony nie miał prawa rozporządzać tymi samochodami w ten sposób. Ponadto przeczą mu zeznania świadka A. L. (1), jak też dokumenty w postaci faktur na podstawie, których oskarżony sprzedał te pojazdy A. L. (1). Podobnie ma się rzecz z samochodem sprzedanym B. R.. Z dowodów tych wynika również jednoznacznie, iż oskarżony świadomie posługiwał się sfałszowanymi umowami nabycia tych pojazdów od J. G., a jego zapewnienie, że nie miał takiej świadomości jest gołosłowne, podobnie jak większość jego twierdzeń.

Wskazać należy również na zeznania świadka M. J., który to dowód został dopuszczony na wniosek obrońcy oskarżonego. Z zeznań tego świadka wynika jednoznacznie, iż oskarżony również wobec niego stosował te same praktyki i nie zwrócił świadkowi kwoty ok. 50.000 (...).

Zwrócić należy również uwagę na okoliczności wynikające z nagrań rozmów, które zostały odtworzone na rozprawie (k. 527). W toku tych rozmów oskarżony stwierdzał m.in., iż może dokonywać zmian w datach wystawienia faktur, jeżeli zachodzi taka konieczność, co świadczy jednoznacznie o tym, w jaki sposób oskarżony traktował wystawianie dokumentów w postaci faktur, które miały potwierdzać zawarcie stosownych umów kupna-sprzedaży. Prowadzi to też do oczywistego wniosku, iż faktury przedkładane przez oskarżonego, które miały potwierdzać podnoszone przez niego okoliczności budzą poważne wątpliwości, co do ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym. W swoich wypowiedziach zarejestrowanych na nagraniach, oskarżony zapewniał również, że rejestruje on wszystkie wystawiane przez siebie faktury w urządzeniach księgowych i dokonuje na ich podstawie prawidłowych rozliczeń z urzędami(...). Ta wypowiedź przeczy twierdzeniu oskarżonego, iż wystawiał dla A. L. (1) faktury(...), gdyż takich dokumentów nie mógłby rejestrować w urządzeniach księgowych.

częściowo zeznania świadka R. F.

Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka w zakresie, w jakim stwierdził, iż nie łączyły go z oskarżonym R. B. (1) bliższe kontakty. Tym twierdzeniom przeczy dokument w postaci odpisu z (...) (k. 444 - 450), z którego wynika jednoznacznie, iż R. F. i oskarżony są wspólnikami w spółce (...).

zeznania świadka G. B. (3)

Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka, albowiem przeczą im wiarygodne dowody, na których Sąd oparł się ustalając stan faktyczny, a w szczególności wiarygodne zeznania A. L. (1). Zauważyć należy, iż zeznania tego świadka pozostają też w sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego, gdyż niewiarygodne jest, aby świadek przekazując pieniądze, które nie należały do niego nie żądał pokwitowania od odbiorcy. Świadek ten, jako ojciec oskarżonego, ma oczywisty interes w złożeniu zeznań korzystnych dla oskarżonego i okoliczność ta wpływa negatywnie na ocenę prawdomówności G. B. (3).

zeznania świadka A. Ż.

Zeznania świadka nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem nie posiadał on wiadomości co do zdarzeń objętych zarzutami.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

punkt 2 podpkt a)

R. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony R. B. (1) posługując się podrobioną umową kupna-sprzedaży samochodu R. (...) o nr rej. (...) wprowadził pokrzywdzonego A. L. (1) w błąd co do rzeczywistego właściciela pojazdu i wywołał u niego mylne przekonanie, że ma prawo rozporządzania tym pojazdem. Posługując się podrobioną umową kupna sprzedaży oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa z art. 270 § 1 kk. W efekcie tego oskarżony doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 20.000 zł przekazanych oskarżonemu w wykonaniu zawartej umowy kupna-sprzedaży w/w pojazdu. W ten sposób oskarżony R. B. (1) wypełnił swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Oskarżony R. B. (1) wszedł w sposób legalny w posiadanie pojazdu, z którego korzystał na podstawie umowy najmu, a więc mamy do czynienia z rzeczą powierzoną, albowiem oskarżony miał obowiązek zwrotu rzeczy po zakończeniu trwania umowy, a jej przedmiot przez okres jej trwania stanowił własność wynajmującego - J. G.. Oskarżony nie dokonał zwrotu pojazdu i dokonał jego sprzedaży innej osobie - A. L. (1) wyrażając w ten sposób swoją wolę rozporządzania samochodem z wyłączeniem jego właściciela. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim, którym obejmował zarówno cel swojego działania – osiągnięcie korzyści majątkowej i dokonanie przywłaszczenia pojazdu, jak i sposób działania – posłużenie się podrobioną umową, wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd co do rzeczywistego właściciela pojazdu. Zachowania oskarżonego - posłużenie się podrobioną umową, wprowadzenie w błąd i doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem oraz przywłaszczenie powierzonego mienia stanowiły jeden czyn, który wypełnił znamiona przestępstw z art. 270 § 1 kk, art. 286 § 1 kk i art. 284 § 2 kk. Mamy, więc do czynienia z kumulatywnym zbiegiem przepisów, a więc konieczne jest zastosowanie art. 11 § 2 kk.

☒

1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

punkt 2 podpkt b)

R. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony R. B. (1) posługując się podrobioną umową kupna-sprzedaży samochodu R. (...) o nr rej. (...) wprowadził pokrzywdzonego A. L. (1) w błąd co do rzeczywistego właściciela pojazdu i wywołał u niego mylne przekonanie, że ma prawo rozporządzania tym pojazdem. Posługując się podrobioną umową kupna sprzedaży oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa z art. 270 § 1 kk. W efekcie tego oskarżony doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 29.000 zł przekazanych oskarżonemu w wykonaniu zawartej umowy kupna-sprzedaży w/w pojazdu. W ten sposób oskarżony R. B. (1) wypełnił swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Oskarżony R. B. (1) wszedł w sposób legalny w posiadanie pojazdu, z którego korzystał na podstawie umowy najmu, a więc mamy do czynienia z rzeczą powierzoną, albowiem oskarżony miał obowiązek zwrotu rzeczy po zakończeniu trwania umowy, a jej przedmiot przez okres jej trwania stanowił własność wynajmującego - D. R.. Oskarżony nie dokonał zwrotu pojazdu i dokonał jego sprzedaży innej osobie - A. L. (1) wyrażając w ten sposób swoją wolę rozporządzania samochodem z wyłączeniem jego właściciela. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim, którym obejmował zarówno cel swojego działania – osiągnięcie korzyści majątkowej i dokonanie przywłaszczenia pojazdu, jak i sposób działania – posłużenie się podrobioną umową, wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd co do rzeczywistego właściciela pojazdu. Zachowania oskarżonego - posłużenie się podrobioną umową, wprowadzenie w błąd i doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem oraz przywłaszczenie powierzonego mienia stanowiły jeden czyn, który wypełnił znamiona przestępstw z art. 270 § 1 kk, art. 286 § 1 kk i art. 284 § 2 kk. Mamy, więc do czynienia z kumulatywnym zbiegiem przepisów, a więc konieczne jest zastosowanie art. 11 § 2 kk.

☒

1.5. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

punkt 3 podpkt a)

R. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony R. B. (1) wprowadził pokrzywdzonego D. M. w błąd co do rzeczywistego właściciela samochodu R. (...) o nr rej. (...) i wywołał u niego mylne przekonanie, że ma prawo rozporządzania tym pojazdem. W efekcie tego oskarżony doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych oskarżonemu w wykonaniu zawartej umowy kupna-sprzedaży w/w pojazdu. W ten sposób oskarżony R. B. (1) wypełnił swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Oskarżony R. B. (1) wszedł w sposób legalny w posiadanie pojazdu, z którego korzystał na podstawie umowy najmu, a więc mamy do czynienia z rzeczą powierzoną, albowiem oskarżony miał obowiązek zwrotu rzeczy po zakończeniu trwania umowy, a jej przedmiot przez okres jej trwania stanowił własność wynajmującego - J. G.. Oskarżony nie dokonał zwrotu pojazdu i dokonał jego sprzedaży innej osobie - D. M. wyrażając w ten sposób swoją wolę rozporządzania samochodem z wyłączeniem jego właściciela. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim, którym obejmował zarówno cel swojego działania – osiągnięcie korzyści majątkowej i dokonanie przywłaszczenia pojazdu, jak i sposób działania – wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd co do rzeczywistego właściciela pojazdu. Zachowania oskarżonego - wprowadzenie w błąd i doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem oraz przywłaszczenie powierzonego mienia stanowiły jeden czyn, który wypełnił znamiona przestępstw z art. 286 § 1 kk i art. 284 § 2 kk. Mamy, więc do czynienia z kumulatywnym zbiegiem przepisów, a więc konieczne jest zastosowanie art. 11 § 2 kk.

☒

1.6. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

punkt 3 podpkt b)

R. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony R. B. (1) wprowadził pokrzywdzonego B. R. w błąd co do rzeczywistego właściciela samochodu R. (...) o nr rej. (...) i wywołał u niego mylne przekonanie, że ma prawo rozporządzania tym pojazdem. W efekcie tego oskarżony doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 32.000 zł przekazanych oskarżonemu w wykonaniu zawartej umowy kupna-sprzedaży w/w pojazdu. W ten sposób oskarżony R. B. (1) wypełnił swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Oskarżony R. B. (1) wszedł w sposób legalny w posiadanie pojazdu, z którego korzystał na podstawie umowy najmu, a więc mamy do czynienia z rzeczą powierzoną, albowiem oskarżony miał obowiązek zwrotu rzeczy po zakończeniu trwania umowy, a jej przedmiot przez okres jej trwania stanowił własność wynajmującego - J. G.. Oskarżony nie dokonał zwrotu pojazdu i dokonał jego sprzedaży innej osobie - B. R. wyrażając w ten sposób swoją wolę rozporządzania samochodem z wyłączeniem jego właściciela. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim, którym obejmował zarówno cel swojego działania – osiągnięcie korzyści majątkowej i dokonanie przywłaszczenia pojazdu, jak i sposób działania – wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd co do rzeczywistego właściciela pojazdu. Zachowania oskarżonego - wprowadzenie w błąd i doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem oraz przywłaszczenie powierzonego mienia stanowiły jeden czyn, który wypełnił znamiona przestępstw z art. 286 § 1 kk i art. 284 § 2 kk. Mamy, więc do czynienia z kumulatywnym zbiegiem przepisów, a więc konieczne jest zastosowanie art. 11 § 2 kk.

☒

1.7. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

punkt 4

R. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony R. B. (1) wszedł w sposób legalny w posiadanie samochodu F. (...) nr rej. (...), który został mu powierzony jedynie w celu prezentacji go potencjalnemu nabywcy, a więc mamy do czynienia z rzeczą powierzoną, albowiem oskarżony miał obowiązek zwrotu rzeczy właścicielowi - A. L. (1), po dokonaniu tej czynności. Oskarżony nie dokonał zwrotu pojazdu i dokonał jego sprzedaży innej osobie - D. M. wyrażając w ten sposób swoją wolę rozporządzania samochodem z wyłączeniem jego właściciela. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 kk. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim, którym obejmował zarówno cel działania - dokonanie przywłaszczenia pojazdu.

☒

1.8. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

punkt 1

R. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony R. B. (1) wprowadził pokrzywdzonego A. L. (1) w błąd co do zamiaru dostarczenia mu samochodu S. (...) rok prod. 2012 oraz co do zamiaru wywiązania się z zawartych umów kupna - sprzedaży pozostałych 5 samochodów opisanych w punkcie 1 wyroku. Zawierając porozumienie z pokrzywdzonym A. L. (1), oskarżony wywołał u niego mylne przekonanie, że będzie dostarczał pokrzywdzonemu samochody sprowadzane z (...), a następnie wykorzystując to mylne przekonanie pobierał od pokrzywdzonego pieniądze na poczet sprowadzenia tych pojazdów i zawartych umów kupna-sprzedaży. W efekcie tego oskarżony doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 282.350 zł przekazanych oskarżonemu tytułem zaliczki oraz w wykonaniu zawartych umów kupna-sprzedaży pojazdów. W ten sposób oskarżony R. B. (1) wypełnił swoim zachowaniem znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk. Oskarżony działał tu z zamiarem bezpośrednim, którym obejmował zarówno cel swojego działania – osiągnięcie korzyści majątkowej, jak i sposób działania – wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru sprowadzenia pojazdu i zamiaru wywiązania się z zawartych umów. Kolejne zachowania oskarżonego polegające na zapewnieniach o wywiązaniu się z kolejnych zawieranych umów oraz pobieraniu kolejnych kwot od pokrzywdzonego stanowią jeden czyn popełniony w warunkach czynu ciągłego. Oskarżony działał bowiem z góry powziętym zamiarem, który swoje źródło miał w zapewnieniu pokrzywdzonego o zamiarze prowadzenia współpracy w zakresie handlu samochodami i przedstawieniu mu listy samochodów, które oskarżony może sprowadzić, a następnie konsekwentnym zawieraniu umów kupna - sprzedaży kolejnych samochodów z tej listy. Ponadto oskarżony działał w krótkich odstępach czasu - okres około 2 miesięcy. W ten sposób oskarżony działał w warunkach art. 12 § 1 kk. W tym zakresie nastąpiła zmiana kwalifikacji prawnej w porównaniu do zarzutu aktu oskarżenia poprzez powołanie brzmienia przepisu art. 12 kk obowiązującego w dacie orzekania. Z dniem 15.11.2018 roku nastąpiła zmiana brzmienia przepisu art. 12 kk, która jednak nie ma znaczenia dla sytuacji procesowej oskarżonego, albowiem poprzednie brzmienie tego przepisu nie było względniejsze dla oskarżonego. Ponadto oskarżony dopuścił się tego czynu w odniesieniu do mienia o wartości 282.350 zł, a więc mamy tu do czynienia z mieniem znacznej wartości w rozumieniu art. 115 § 5 kk, gdyż wartość szkody przekracza 200.000 zł. W efekcie konieczne jest zakwalifikowanie tego czynu oskarżonego R. B. (1) również z art. 294 § 1 kk i w tym zakresie nastąpiła zmiana kwalifikacji prawnej w porównaniu do zarzutu aktu oskarżenia.

☐

1.9. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.10. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.11. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. B. (1)

Okoliczności obciążające - nagminność tego typu przestępstw, znaczna wysokość szkody, jaką wyrządził swoim czynem, znaczna ilość zachowań przestępczych oskarżonego oraz ich cykliczność, rozmiar przestępczej działalności oskarżonego, uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego.

brak okoliczności łagodzących,

grzywna orzeczona z uwagi na fakt dopuszczenia się przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ustalenie wysokości jednej stawki dziennej grzywny - dochód oskarżonego w wysokości ok. 2.000 zł miesięcznie,

R. B. (1)

2a, 2b

okoliczności obciążające - nagminność tego typu przestępstw, rozmiar przestępczej działalności oskarżonego, uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego.

brak okoliczności łagodzących,

R. B. (1)

3a, 3b

okoliczności obciążające - nagminność tego typu przestępstw, rozmiar przestępczej działalności oskarżonego, uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego.

brak okoliczności łagodzących,

R. B. (1)

okoliczności obciążające - nagminność tego typu przestępstw, rozmiar przestępczej działalności oskarżonego, uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego.

brak okoliczności łagodzących,

R. B. (1)

1, 2a, 2b, 3a, 3b, 4

okoliczności obciążające - nagminność tego typu przestępstw, znaczna wysokość szkody, jaką wyrządził swoimi czynami, znaczna ilość zachowań przestępczych oskarżonego oraz ich cykliczność, rozmiar przestępczej działalności oskarżonego, uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego.

brak okoliczności łagodzących,

Ta kara zdaniem Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego. Winna ona spełnić cele w zakresie prewencji indywidualnej i powstrzymać oskarżonego przed kolejnymi niezgodnymi z prawem zachowaniami, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

R. B. (1)

1, 2a, 2b, 4

Oskarżony R. B. (1) swoimi czynami wyrządził pokrzywdzonemu A. L. (1) wymierną szkodę dokładnie ustaloną w toku postępowania. W związku z tym Sąd uznał za stosowne skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 46 § 1 kk i orzec wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej A. L. (1). Decydując o wysokości nałożonego obowiązku Sąd miał na uwadze, iż częściowo pokrzywdzony uzyskał naprawienie szkód oraz wystąpił z powództwami o wydanie pojazdów, które nabył od oskarżonego R. B. (1), a które nie zostały mu przekazane. Ustalając wysokość kwoty Sąd kierował się również pismem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (k. 464)

R. B. (1)

Oskarżony R. B. (1) swoimi czynem wyrządził pokrzywdzonemu D. R. wymierną szkodę dokładnie ustaloną w toku postępowania. W związku z tym Sąd uznał za stosowne skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 46 § 1 kk i orzec wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej D. R.. Decydując o wysokości nałożonego obowiązku Sąd miał na uwadze wartość pojazdu przywłaszczonego na szkodę D. R..

R. B. (1)

Oskarżony R. B. (1) swoimi czynem wyrządził pokrzywdzonemu D. M. wymierną szkodę dokładnie ustaloną w toku postępowania. W związku z tym Sąd uznał za stosowne skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 46 § 1 kk i orzec wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej D. M.. Decydując o wysokości nałożonego obowiązku Sąd miał na uwadze wysokość kwoty, jaką pokrzywdzony przekazał oskarżonemu tytułem zapłaty za samochód R. (...) nr rej. (...) .

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. B. (1)

2a, 2b

Oskarżony R. B. (1) dopuszczając się przestępstw na szkodę A. L. (1), J. G. i D. R. działał z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu (tego samego dnia), a kwalifikacja prawna przypisanych czynów jest tożsama, co przemawia za przyjęciem, iż działał w ramach ciągu przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk.

R. B. (1)

3a, 3b

Oskarżony R. B. (1) dopuszczając się przestępstw na szkodę D. M., J. G. i B. R. działał z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu (okres 8 miesięcy), a kwalifikacja prawna przypisanych czynów jest tożsama, co przemawia za przyjęciem, iż działał w ramach ciągu przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk.

R. B. (1)

1, 2, 3, 4

Dowody rzeczowe wskazane w rozstrzygnięciu stanowiły własność A. L. (1) i oskarżonego R. B. (1), zostały zatrzymane w celu przeprowadzenia czynności dowodowych i jako zbędne dla postepowania karnego podlegają zwrotowi.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego A. L. (1) zwrot kosztów procesu z tytułu ustanowienia pełnomocnika zgodnie z żądaniem oraz zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 5 i ust. 7 w zw. z § 15 ust. 3 i § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 roku. Sąd przyjął dwukrotność minimalnej stawki, gdyż pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego był aktywny w postępowaniu, wykazywał inicjatywę dowodową, stawiał się na wszystkich terminach rozpraw, których łącznie było 15.

Biorąc pod uwagę sytuację materialną i rodzinną oskarżonego (dochód w wysokości 2.000 zł, 2 dzieci na utrzymaniu), orzeczoną karę bezwzględną pozbawienia wolności, wysokość orzeczonej grzywny oraz obowiązków naprawienia szkody, Sąd uznał za stosowne zwolnić oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciążył Skarb Państwa, bowiem ich uiszczenie mogłoby być dla niego zbyt uciążliwe.

1.1Podpis

Dodano: 9 września 2020, Opublikował(a): Edyta Walich
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Częstochowie
Osoba, która wytworzyła informację: sędzia Sądu Okręgowego Marcin Buzdygan
Data wytworzenia informacji: 2 grudnia 2019